Γράφει η Σοφία Δημητριάδου
Μια τρικυμία για να γαληνέψω θα ήθελα. Ένα έντονο κόκκινο και φωτεινό έρωτα να με λυτρώσει. Να με τυλίξει μέσα του και να χάνομαι σε κάθε του κυματισμό.
Να σταματήσει την ανία και την «απλή» σταθερή καθημερινότητα. Να με αναταράξει, να με κουράσει τόσο από το υπερβολικό πάθος, τις υπερβολικές αγκαλιές και την φροντίδα.
Θέλω κάτι να σταματήσει αυτήν την νηνεμία που έχω πέσει. Να σταματήσω να χαμογελάω από συνήθειο, να σταματήσω να κλαίω χωρίς να ξέρω τον λόγο.
Θέλω να σταματήσουν όλα αυτά, θέλω να νοιάζομαι πραγματικά.
Θέλω να σταματήσει να είναι κάτι όμορφο απλά και μόνο επειδή το βλέπω από μακριά.
Θέλω κάτι να με ξυπνήσει.
