Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου
Και τώρα που τέλειωσες με τους απολογισμούς και τους υπολογισμούς, ζήσε.
Κάποιοι ήρθαν, κάποιοι έφυγαν. Άλλα από αυτά ήταν επιλογή σου κι άλλα όχι.
Για κάποιους στεναχωρήθηκες και άλλους στεναχώρησες.
Για να έφυγαν, για να μην έμειναν, τόσοι ήταν, τόσο μπόρεσαν!
Ό,τι κι αν έγινε, εσύ μπορείς να κάνεις ένα μόνο πράγμα. Να ζήσεις!
Ζήσε σαν να μην έχει αύριο.
Ζήσε το τώρα γιατί είναι το μόνο που έχεις.
Ο χρόνος σου είναι δανεικός.
Δεν σου ανήκει, δεν είναι δεδομένος, δεν είναι καν δικός σου!
Ό,τι έκανες το ήθελες κι όποιον ήθελες τον κράτησες κοντά σου!
Ό,τι άξιζε, όποιος άξιζε, είναι δίπλα σου.
Κι όποιος δεν είναι, κλείστον στο χρονοντούλαπο της ιστορίας.
Μα μην σπαταλάς λεπτό!
Μην σπαταλάς λεπτό από το χρόνο που δεν έχεις..
Μην σπαταλάς λεπτό από το πολυτιμότερο δώρο που σου δίνεται.
Ζήσε!
Μην κρατάς ανείπωτα «σ’αγαπώ».
Μην κρατάς ανείπωτες «συγγνώμες»
Μην κρατάς ανείπωτα αισθήματα και αιχμάλωτους ανθρώπους.
Πάρε αγκαλιά τους ανθρώπους σου!
Μύρισέ τους, φίλησέ τους, νιώσε τους μέχρι το τελευταίο κύτταρο της ύπαρξής σου!
Μα πάνω από όλα, αγάπησε τον εαυτό σου!
Αγάπησέ τον πιο πολύ από τον κάθε περαστικό που σε μοίρασες.
Αγάπησέ τον, κανάκαψέ τον, πάρτον αγκαλιά!
Αγάπα και τα λάθη σου! Τα έκανες, τα έζησες κι ήταν εκείνα που σε όρισαν.
Ό,τι φοβάσαι, ζήστο! Πέσε πάνω του με όλη σου τη φόρα. Ξόρκισέ το!
Μα μην σπαταλάς το χρόνο σου.
Είναι δανεικός! Δεν θα γυρίσει ποτέ πίσω..
Κι αν έκανες κάποτε όνειρα μιας τέλειας ζωής και μιας ευτυχίας που ξέχασε να έρθει, δεν πειράζει.
Ξημέρωσε κι έχεις την ευκαιρία να κάνεις καινούρια όνειρα.
Έχεις την ευκαιρία να στήσεις μια καινούρια ευτυχία.
Άλλωστε η ζωή, σε όρισε «παίχτη». Όχι έρμαιο.
Παίξε τα χαρτιά που σου μοίρασε η μοίρα και στήσε το παιχνίδι σου από την αρχή.
Δικό σου το παιχνίδι, δική σου η ζωή κι όσο δεν τα σπαταλάς, κι ο χρόνος θα είναι φίλος σου και σύμμαχος.
Καλή χρονιά!
