Γράφει ο Τάσος Ζαννής
Σε κοιτάζω και σου ψιθυρίζω ότι σε μια άλλη ζωή,
μακριά από τους κανονισμούς αυτού του κόσμου,
θα σε αγγιζα περισσότερο από μια φορά,
και κάθε φορά που φοβομασταν τη φωνή μας,
θα φωνάζαμε όλο και πιο δυνατά
μέχρι το στόμα μας να γινόταν επιφώνημα.
Το άγγιγμα σου χαράζει ποίηση πάνω μου
λες και τα χέρια σου είναι φτιαγμένα από λέξεις.
