Γράφει ο Γιώργος Καραγεώργος
Ξημέρωσε πάλι…
Καλώς ήρθες, καινούρια ημέρα!
Σήμερα ξύπνησα και λέω να κάνω μια νέα αλητεία, σήμερα λέω να κάνω ένα λάθος ακόμα. Και σήμερα, όπως έκανα και χθες, θα βγω και θα πω ακριβώς όσα σκέφτομαι, θα κάνω ακριβώς αυτά που θέλω εγώ να κάνω. Θα πω καλημέρα μόνο σε όσους γουστάρω κι αν τελικά δεν γουστάρω κανέναν, θα πω καλημέρα μονάχα σε έμενα!
Κι όλους αυτούς που στέκουν κρυμμένοι σαν τις Κατίνες πίσω από τις κουρτίνες της βολεμένης ζωής τους, με μοναδικό τους σκοπό να παρακολουθούν την δική μου… Όλους αυτούς με τους σκεπασμένους καθρέφτες, γιατί κατά βάθος δεν αντέχουν να βλέπουν ούτε την μούρη τους… Σε όλους αυτούς τους αλάθητα τέλειους σήμερα ξανά θα τους την σκάσω και θα τους πιάσω κορόιδα!
Θα κάνω, θα πω, θα δείξω, και θα σκεφτώ μονάχα ό,τι θέλω εγώ κι ό,τι μου καπνίσει. Γιατί έτσι είμαι εγώ και μυαλό ποτέ μου δεν βάζω! Αδιαφορώ για τα καθώς πρέπει λόγια τους, τις χωρίς να ερωτηθούν αυστηρές κριτικές τους και σπάω πλάκα μαζί τους. Γιατί θέλω πολύ να έρθουν και να μου χρεώσουν ένα λάθος μου ακόμη, μια ακόμη δική μου επιλογή, που δεν θα τους βρει σύμφωνους, μια πράξη δική μου που δεν θα τους κάνει.
Έτσι, για να τους δώσω έναν λόγο ακόμη να μου κουνάνε το δάκτυλο και να γίνουν κριτές και δικαστές μου. Για να νιώσουν την χαρά πως μου την είπανε πάλι, για να έρθουν και να μου πούνε πόσο ανίκανος είμαι. Για να μου πούνε για ακόμα μια φορά, πως μέχρι σήμερα δεν έχω κάνει ούτε ένα σωστό και πως τελικά είμαι λίγος κι ανάξιος.
Σήμερα λοιπόν, που εγώ θα κάνω ξανά ένα λάθος και εκείνοι θα έρθουν ξανά να με κρίνουν, θα τους κοιτάξω ευθεία στα μάτια με εκείνο το μισό κι ειρωνικό μου χαμόγελο. Θα τους πω πόσο μεγάλο δίκιο έχουν και πως δεν είμαι ούτε λίγο αλάνθαστος σαν τις μεγάλες αφεντιές τους. Θα παραδεχτώ μπροστά τους και με θράσος περίσσιο, ότι έχω τον πιο τσαλακωμένο εαυτό, σε αντίθεση με τους καλοσιδερωμένους και τους κολλαρισμένους τους δικούς τους. Θα τους καλημερίσω με την γλώσσα έξω και το μεσαίο μου δάκτυλο υψωμένο ψηλά στον αέρα. Θα σηκώσω το χέρι μου στο ύψος του μετώπου και κατεβάζοντας το ανάμεσα στα πόδια μου, θα τους δείξω λεπτομερώς και με σαφήνεια, πού ακριβώς τους έχω γραμμένους.
Κυρίες και κύριοι τέλειοι, δεχτείτε τα ταπεινά σέβη μου.
Κυρίες και κύριοι τέλειοι… να!
