Γράφει η Κική Γ.
Αιώνες πριν….σε χρόνια φτώχειας, αμφισβήτησης και αμορφωσιάς -σε όλα τα επίπεδα – διαδραματίστηκαν τα γεγονότα με κορύφωση το Θείο Πάθος.
Σε λίγες μέρες θα γιορτάσουμε το πιο θλιβερό και συνάμα χαρμόσυνο γεγονός της Ορθοδοξίας μας, τη Σταύρωση και την Ανάσταση.
Πρωταγωνιστής των ημερών μαζί με τον Ιησού, είναι και ο Ιούδας.
Ο Ιούδας – που αν και έζησε και έπραξε αιώνες πριν – συνεχίζει να μας δηλώνει και να θυμίζει, καθημερινά την παρουσία του στην σύγχρονη κατά τα άλλα κοινωνία μας.
Οι ρόλοι πολλοί. Τα προσωπεία πληθώρα. Ο καλός συγγενής, ο άριστος σύντροφος – σύζυγος, ο άψογος φίλος, ο έμπιστος συνεργάτης. Αργά ή γρήγορα η ώρα φτάνει. Οι μάσκες πέφτουν και επέρχεται η άρνηση, το “άδειασμα”, το “πούλημα”, η προδοσία!
Απλά η ιστορία επαναλαμβάνεται και πίσω από τις ιδανικές σχέσεις, τα χαμόγελα, τις αγκαλιές, τα μεγάλα λόγια και το άψογο στύλ, κρύβονται οι προδότες.
Κινούνται με άνεση, επιβιώνουν και επιπλέουν ανάμεσα μας, εξαιτίας της αφέλειας, της ανοχής, και της καλής μας καρδιάς.
Δυστυχώς συντηρούμε αυτά τα ερπετά και τους επιτρέπουμε να σέρνονται, να δρουν και να ενεργούν υπόγεια. Τροφοδοτούμε την απληστία τους, την αλαζονεία, την υπεροψία, τον εγωισμό τους.
Ο Ιούδας κυνηγήθηκε τελικώς από τη συνείδηση του και αυτοτιμωρήθηκε. Οι σημερινοί Ιούδες όμως;
Προσωπικά δεν γνωρίζω πολλούς που άλλαξαν ή που θέλουν να αλλάξουν. Ζουν σ’ έναν λασπώδες και γλοιώδη βούρκο με το χέρι απλωμένο, με σκοπό
να παρασύρουν τον κάθε ανυποψίαστο.
Προσοχή λοιπόν. Ας έχουμε πολλή αγάπη στην καρδιά μας, ας ακολουθούμε το διάφανο και καθάριο μονοπάτι της ζωής, αλλά ας εμπιστευόμαστε λίγους.
Ας γυρίσουμε την πλάτη σ’ αυτήν την κατηγορία ανθρώπων. Ο σταυρός του καθενός, έτσι και αλλιώς είναι βαρύς. Ας βοηθήσουμε τον εαυτό μας λοιπόν, να ζήσει την προσωπική του Ανάσταση.
Ιούδες θα υπάρχουν πάντα και για λίγα αργύρια, θα πουλάνε αξίες, καρδιές, όνειρα, ελπίδες και ζωές ολόκληρες!
