Γράφει η Βασιλική Κοτλίτσα
Η αγάπη δεν είναι μάθημα που διδάσκεται στα σχολεία, ούτε πουλιέται σε κανένα περίπτερο της γειτονιάς σε συμφέρουσα τιμή για να τρέξουμε να την αγοράσουμε.
Η αγάπη δεν είναι σουβενίρ που το κρατάμε στο χέρι πηγαίνοντας επίσκεψη και το αφήνουμε λίγο πριν φύγουμε. Δεν είναι ταλέντο να την επιδεικνύουμε δεξιά και αριστερά, ούτε μπακάλικο να τη ξεδιαλέξουμε ανάμεσα σε χιλιάδες “αλλά”.
Η αγάπη, ματιά μου, είναι συναίσθημα.
Είναι λέξη ιερή που γράφεται με ανεξίτηλο μελάνι στις καρδιές μας και δε φεύγει με τίποτα. Μένει ριζωμένη βαθιά, στεγάζεται στα έγκατα της ψυχής, ανασαίνει κάθε φορά που ανοίγουμε το στόμα μας και μιλάμε, ψηλώνει κάθε φορά που τη δείχνουμε, και ομορφαίνει όταν γελάμε.
Η αγάπη είναι τρόπος ζωής.
Ή το ’χεις να αγαπάς ή δεν το ’χεις.
Είτε προσπαθείς για αυτή καθημερινά είτε την αφήνεις σε μιαν άκρη να ξεκουραστεί… για να συνεχίσει ο επόμενος.
Η αγάπη είναι προσπάθεια, τόλμη, πυγμή.
Δυνατό άθλημα για λίγους και φιλόξενη να υποδεχτεί όποιον διαλέξει.
Η αγάπη είναι πρόσωπα, ζώα, πράγματα, λέξεις, ιστορίες που θα έχεις να πεις και λόγια που θα μείνουν για πάντα.
Η αγάπη είναι μία.
Δε γράφεται με λέξεις, αλλά με πράξεις ουσιώδεις, ειλικρινείς, γεμάτες από φως και ελπίδα για ένα αύριο που θα ’ναι δικό μας.
