Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου
Ξέρεις ποιο είναι το πρόβλημα με εμάς τους overthinkers;
Δεν ξεχνάμε τίποτα.
Δεν μπορούμε να αγνοήσουμε τα μικρά, τα φαινομενικά ασήμαντα. Εκείνες τις μισές κουβέντες που δεν ολοκληρώθηκαν, τα βλέμματα που κράτησαν ένα δευτερόλεπτο παραπάνω, τις αμήχανες παύσεις ανάμεσα στις λέξεις σου.
Εσύ μπορεί να νομίζεις ότι «ξέφυγες».
Ότι το ψέμα σου πέρασε.
Ότι το παιχνίδι το ελέγχεις εσύ.
Αλλά ξέρεις κάτι;
Εμείς ήμασταν ήδη πέντε βήματα μπροστά από το σενάριό σου και δέκα από το ψέμα σου.
Έχουμε ήδη συνδέσει τις κουκκίδες πριν καν σκεφτείς να μας πεις την ιστορία.
Έχουμε ήδη αναλύσει κάθε πιθανό σενάριο πριν καν καταλάβεις ότι δίνεις λάθος απαντήσεις.
Δεν μπορούμε να ελέγξουμε το μυαλό μας, όσο κι αν το θέλουμε.
Δουλεύει ασταμάτητα.
Βλέπει όλα όσα νομίζεις ότι έκρυψες καλά.
Παρατηρεί όλα εκείνα που οι άλλοι αγνοούν.
Ανιχνεύει τις ασυνέπειες στις λέξεις σου, ακόμα κι όταν εσύ δεν συνειδητοποιείς ότι αντιφάσκεις.
Και όσο περισσότερο προσπαθείς να μας «χειριστείς», τόσο περισσότερο μας επιβεβαιώνεις αυτό που ήδη ξέρουμε.
Ότι κάτι δεν πάει καλά.
Μη γελιέσαι.
Δεν είμαστε οι τύποι που θα εκραγούν.
Δεν θα σου κάνουμε σκηνές, δεν θα φωνάξουμε, δεν θα απαιτήσουμε απαντήσεις.
Θα σε αφήσουμε να παίξεις το παιχνίδι σου.
Θα κάνουμε πως σε πιστεύουμε.
Θα παρακολουθήσουμε μέχρι να δούμε μέχρι πού μπορείς να το πας.
Και όταν έρθει η στιγμή, όταν πια έχουμε μαζέψει όλα όσα χρειαζόμαστε, τότε απλά θα φύγουμε.
Χωρίς δράματα.
Χωρίς δεύτερες ευκαιρίες.
Χωρίς εξηγήσεις.
Γιατί ο overthinker μπορεί να καταστρέφει το μυαλό του με σενάρια, αλλά δεν καταστρέφει ποτέ την αξιοπρέπειά του.
Κι αν αυτός ο overthinker τυχαίνει να σε αγαπάει, να σε νοιάζεται, να μη θέλει να σε αποχωριστεί από τη ζωή του, θα σου δώσει ευκαιρίες.
Ευκαιρίες να μαζέψεις την ιστορία, να την κλείσεις με τον τρόπο που θες εσύ και να τη βάλεις στο χρονοντούλαπο, για να πάει η ζωή παρακάτω.
Θα περιμένει λίγο, θα σε αφήσει να βρεις τον τρόπο, να δώσεις το τέλος που επιλέγεις εσύ.
Μα αν τις χάσεις αυτές τις ευκαιρίες…
Δεν είναι πως θα τον χάσεις.
Είναι πως θα έχεις πέσει τόσο στα μάτια του, που δεν θα έχει επιστροφή.
Και όταν ένας overthinker πάψει να σε σκέφτεται, να αναλύει, να ψάχνει το “γιατί” σου, τότε έχει τελειώσει πραγματικά.
Γιατί αν σε αγαπάει, θα σου δώσει το περιθώριο να σώσεις την κατάσταση.
Αν όμως τον αναγκάσεις να δει την αλήθεια όπως ακριβώς είναι, τότε απλά δεν θα υπάρχεις πια στον κόσμο του.
Κι αυτό, είναι κάτι που δεν μπορείς να αλλάξεις, όσο κι αν το μετανιώσεις μετά.
