Γράφει ο Σπύρος Σταθάτος
Οι άνθρωποι έχουμε την τάση να φοβόμαστε τη σιωπή και να την θεωρούμε συνώνυμο της αδιαφορίας. Αυτή είναι μάλλον μια επιφανειακή προσέγγιση που, τις περισσότερες φορές, είναι λάθος. Η σιωπή μπορεί να υποδηλώνει πολλά πράγματα.
Ένας άνθρωπος επιλέγει να αποστασιοποιηθεί όταν νιώσει κουρασμένος από γεγονότα και καταστάσεις ή όταν πρέπει να “επανασυνδεθεί” με τον εαυτό του. Μέσα από τη σιωπή μπορείς να θέσεις τα όριά σου, όταν νιώθεις ότι αυτά παραβιάζονται. Όταν τα λόγια στερεύουν και δεν γίνεσαι κατανοητός, απομακρύνεσαι, δίνοντας στον άλλο την ευκαιρία να καταλάβει το λάθος του.
Η σιωπή μπορεί να υποδηλώνει ακόμη και συμβιβασμό. Όταν δεν μπορείς να αλλάξεις μια κατάσταση, απλώς την αποδέχεσαι για χάρη της ψυχικής σου ηρεμίας.
Ο άνθρωπος που σιωπά δεν είναι πάντα ο αδιάφορος, όπως και αυτός που μιλά δεν είναι πάντα ο «καλός» της υπόθεσης. Τα φαινόμενα απατούν, και μια δεύτερη ανάγνωση σε συμπεριφορές ανθρώπων μπορεί να σε βγάλει από τον σκόπελο της παρερμηνείας.
