Γράφει η Ελπίδα Τάσσιου
Για τους πολλούς, είσαι αυτό που φοράς.
Η εμφάνισή σου. Το στιλ σου. Το πώς δείχνεις προς τα έξω.
Και σ’ αυτό θα σε κρίνουν. Από το ρούχο, από το σώμα, από την «πρώτη εντύπωση».
Για κάποιους, είσαι αυτό που λες.
Οι λέξεις που διαλέγεις. Οι ιδέες που εκφράζεις. Το πόσο συμφωνούν μαζί σου ή όχι.
Αν τους κουμπώσεις, καλώς. Αν όχι, είσαι “παράξενος”, “αντικοινωνικός”, “πολύ”.
Για άλλους, είσαι αυτό που σκέφτεσαι.
Η σκέψη σου, τα πιστεύω σου, αυτά που κρατάς για σένα και δεν φωνάζεις.
Αυτοί κοιτάνε λίγο πιο μέσα, αλλά και πάλι, το δικό τους φίλτρο φοράνε.
Μα μόνο για λίγους… είσαι αυτό που είσαι.
Χωρίς μάσκες, χωρίς τίτλους, χωρίς περιτυλίγματα.
Αυτοί δεν ψάχνουν να καταλάβουν.
Νιώθουν.
Σε κοιτούν και βλέπουν πίσω από τις άμυνες.
Δεν τους νοιάζει αν είσαι δυνατός ή κουρασμένος, σωστός ή λάθος.
Τους νοιάζει αν είσαι αληθινός.
Και αυτοί οι λίγοι…
είναι το δώρο σου.
Οι άνθρωποι που δεν ήρθαν για να σε αλλάξουν,
αλλά για να σε αγαπήσουν όπως είσαι.
Μην τους χάσεις.
Γιατί σ’ έναν κόσμο γεμάτο μάτια που απλώς κοιτάζουν,
είναι σπάνιο να βρεθεί έστω κι ένας που πραγματικά σε δει.
