Γράφει ο Τάσος Ζαννής
Αυτή η αγάπη δεν ήταν σαν αυτές που εξιστορούν τα παραμύθια.
Αυτός ο έρωτας δεν ήταν σαν αυτούς που τραγουδούν οι ποιητές.
Ήταν όλα τα παραμύθια
κι όλα τα τραγούδια μαζί.
Ήταν η γλυκιά παραζάλη
συνάμα και πικρή,
που έρχεται και κάθεται,
κι ύστερα γίνεται φλόγα
που τρελαίνει
κι αφαιρεί από το μυαλό τα σκήπτρα
κι όσο κι αν προσπαθούν να συγκρατηθούν,
χάνουν τον έλεγχο
και αφήνονται στο μοιραίο.
Και κάπου ανάμεσα στις σκέψεις για όλα αυτά που χάνονται,
οι καρδιές τους συναντήθηκαν και έκαναν μπαμ
αλλά κανείς δεν είπε τίποτα,
για τα σώματα που έγιναν ένα,
για τα παράφορα φιλιά,
για τα μοιραία αγγίγματα.
Κανείς δεν ήθελε να μειώσει
ούτε και να μολύνει τον έρωτα
με λόγια χιλιοειπωμένα.
Αλλά ήξεραν ότι μετά την καταστροφή,
ο κόσμος θα έχει αλλάξει πια μορφή.
