Γράφει η Κική Γ.
Κάποιοι, κάνουν με μεγάλη επιτυχία τους “χαζούς”.
Δίνουν την εντύπωση πως τρώνε αμάσητο, ό,τι τους σερβίρουν.
Δεν αντιδρούν και αφήνουν τους “έξυπνους” να δρουν ανενόχλητοι και να απολαμβάνουν τα έργα τους.
Ανέχονται ψέματα, ειρωνείες, δολοπλοκίες, συκοφαντίες, ψεύτικους έρωτες, λυκοφιλίες, και υπομένουν.
Αλίμονο! όμως, στην ώρα που θα γίνει το μεγάλο μπαμ.
Θα είναι εκκωφαντικός ο θόρυβος και θα γίνει μια φορά, αυτό που δεν έγινε ποτέ, αυτό που με την ανοχή και την ανωτερότητα του “θύματος”, συντηρούνταν το οποιαδήποτε λάθος, σχέση ή κατάσταση.
Ο ήρεμος άνθρωπος, που θέλει να έχει αυτοκυριαρχία, που έχει μάθει να σέβεται τον εαυτό του και τους άλλους, επιλέγει να φέρεται μ´ αυτό τον τρόπο.
Είναι καθαρά επιλογή και στάση ζωής.
Ποιός είπε πως δεν έχει νεύρα, πως δεν μπορεί να απαντήσει, πως δεν μπορεί να στείλει αδιάβαστο αυτόν που νομίζει πως τον δουλεύει και του πλασάρει έρωτες και φούμαρα, αυτόν που εκμεταλλεύεται την καλοσύνη του και την ανοχή του;
Όλα τα μπαλόνια κάποτε ξεφουσκώνουν.
Μάθαμε, ιδιαίτερα στις μέρες μας, αυτή την μερίδα ανθρώπων να τη “στολίζουμε” μ´ ένα σωρό κοσμητικά επίθετα και τελικά, να τους θεωρούμε τρελούς, λειψούς στο μυαλό, ευάλωτους σε οτιδήποτε.
Κούνια που μας κούναγε.
Μας πουλάνε και μας αγοράζουν και χαμπάρι δεν παίρνουμε.
Ξέρουν ποια είναι η σωστή ώρα για όλους και για όλα.
Ξέρουν να χειριστούν έξυπνα και με αξιοπρέπεια την κάθε κατάσταση.
Απλά το νου μας, ξυπνοπούλια του καβγά και της πεντάρας.
Άλλοι είναι οι πραγματικά ξύπνιοι.
