Γράφει η Περσεφόνη Χρυσαφίδου.
Αν θα έπρεπε να δώσω μία ακριβή περιγραφή των συναισθημάτων μου, κάθε φορά που ξεκινάω ένα καινούργιο βιβλίο, νομίζω πως θα έμοιαζε με την ακόλουθη: νιώθω σαν να βρίσκομαι για πολύ καιρό κάτω από το νερό και, ενώ αισθάνομαι αυτή τη δυσφορία, ξαφνικά βλέπω όλους αυτούς τους χαρακτήρες των βιβλίων να κολυμπούν γύρω μου, στον δικό τους κόσμο, στη δική τους μυθοπλασία, που, σιγά σιγά, γίνεται δική μου. Έτσι, η δυσφορία αρχίζει να υποχωρεί και ένα αίσθημα ασφάλειας, γαλήνης και ηρεμίας μαζί με φυσαλίδες γέλιου με τραβούν και με επαναφέρουν στην επιφάνεια, ελαφρώς ζαλισμένη από το μαγικό αυτό ταξίδι.
Κάθε φορά που ανοίγεις ένα βιβλίο, η μυρωδιά του φρέσκου χαρτιού κατακλύζει το μυαλό σου και σε κρατάει για πολύ ώρα κολλημένο πάνω του, χωρίς να μπορείς να το ξεκινήσεις, αν δε γεμίσεις το μέσα σου με αυτό το ξεχωριστό άρωμα. Μοιάζει με μια μικρή ιεροτελεστία, που επαναλαμβάνεται τυπικά, σε κάθε καινούργιο βιβλίο. Μόλις αρχίσει η ανάγνωση, την ίδια ακριβώς στιγμή, ξεκινά και η μεταφορά του εαυτού σου σε οποιοδήποτε χρόνο και μέρος επιθυμήσεις να βρεθείς. Μοιάζει με όνειρο, το οποίο έχεις τη δυνατότητα να επιλέξεις, ο κόσμος εξαφανίζεται και τίποτε άλλο δεν έχει σημασία εκτός από τη μικρή δέσμη σελίδων, που κρατάς στο χέρι σου. Αυτή η απλή παρουσία ενός βιβλίου στα χέρια σου είναι απόλυτα ικανή να σε κάνει να νιώσεις ευτυχισμένος.
Η ανάγνωση είναι μία μοναδική εμπειρία, που σε οδηγεί σε μία περιπέτεια με συννεφάκι και σε γεμίζει με την ελπίδα ότι ο κόσμος δεν είναι τόσο βαρετός όσο φαίνεται. Πλήθος συναισθημάτων γεννιούνται κατά τη διάρκεια αυτού του ταξιδιού, απρόβλεπτα, καμιά φορά, τρομακτικά. Η ανάγνωση ενός καλού βιβλίου είναι σαν να ερωτεύεσαι, αφού ξαφνικά ο κόσμος αποκτά χρώμα και ζωή, που ποτέ δεν είχες αντικρίσει μέχρι να διαβάσεις. Βλέπεις λέξεις σε μια σελίδα, που μετατρέπονται μαγικά σε κόσμους, ανθρώπους, φωνές και συγκρούσεις. Και αυτή η φορητή μαγεία, που ονομάζεται βιβλίο, σε κάνει να νιώθεις κατανοητός και, ταυτόχρονα, να καταλαβαίνεις τους άλλους.
Ξαφνικά, δε χρειάζεσαι τίποτε άλλο, παρά μόνο ένα μέρος για να καθίσεις και να διαβάσεις. Οι χαρακτήρες των βιβλίων γίνονται η καλύτερη παρέα που θα μπορούσες να έχεις ζητήσει και νιώθεις σαν να τους γνωρίζεις προσωπικά. Κάθε ιστορία τους, σε μεταφέρει σε έναν άλλο χρόνο, σε μία διαφορετική κατάσταση, σε ένα διαφορετικό μέρος, όπου κι εσύ ζεις κοντά τους μία διαφορετική ζωή. Αν αυτό δεν είναι μαγικό, τότε, αλήθεια, δεν ξέρω τι είναι.
Η ουσία όλη κρύβεται σε όλα όσα ξεσηκώνει μέσα σου ένα καλό βιβλίο:
Σε αναγκάζει να ελπίσεις, όταν έχεις τις μαύρες σου.
Σε γεμίζει με έκπληξη, όταν η ζωή μοιάζει απίστευτα βαρετή μέσα στην προγραμματισμένη ρουτίνα της.
Απελευθερώνει την ελπίδα μπροστά στα μάτια σου, όταν τα έχεις χάσει όλα.
Σε κάνει να πιστεύεις σε φαντάσματα, μάγους, ξωτικά και νάνους, δράκους και οδηγούς, παρά το γεγονός ότι είσαι ένας ώριμος άνθρωπος. Απλά, καμιά φορά, είναι ωραίο η πραγματικότητα και η μυθιστοριογραφία να συναντώνται, ακόμη και για μία σύντομη στιγμή.
Σε αφήνει να περιτριγυρισμένο από μυστήριο να αισθάνεσαι απόλυτα ικανοποιημένος, ευτυχής για την εμπειρία και λυπημένος για την ολοκλήρωση του ταξιδιού.
Τα βιβλία, σίγουρα, δεν είναι απλά αντικείμενα. Κάθε βιβλίο αποτελεί έναν ζωντανό οργανισμό και ο τρόπος με τον οποίο αυτός ο “οργανισμός” προχωράει, σου προκαλεί τα ανάλογα συναισθήματα. Όλο σου το “είναι” βιώνει τον συναισθηματικό κόσμο του βιβλίου: είναι επώδυνο; Προετοιμάσου να κλάψεις. Είναι υπέροχο; Σίγουρα, θα χαμογελάσεις. Είναι λογοτεχνικό; Θα γοητευτείς. Όπως και να χει, διαβάζοντας ένα καλό βιβλίο, θα νιώσεις πεταλούδες στο στομάχι σου για το τι πρόκειται να ακολουθήσει στις επόμενες σελίδες και, όταν θα πλησιάζεις στο τέλος, θα διαβάζεις με όσο πιο αργούς ρυθμούς γίνεται, ευχόμενος να μην τελείωνε ποτέ ή, τουλάχιστον, να μπορούσες να νιώσεις ξανά τα συναισθήματα της πρώτης επαφής.
-Ο κόσμος ανήκει σε αυτούς που διαβάζουν-
