Γράφει η Ιωάννα Παπαδοπούλου
Όνειρα, όραμα και πίστη για το αύριο!
Αν σταματήσω να ονειρεύομαι θα σταματήσει ταυτόχρονα και ο λόγος ύπαρξης μου…
Υπάρχουν πολλοί που με κατακρίνουν επειδή είμαι ονειροπόλα και ρομαντική. Τί ξέρουν αυτοί για μένα;; Τι ξέρουν αυτοί για την ζωή μου;
Δεν με νοιάζει διόλου όμως καθώς μόνο έτσι επιβιώνω και αντιμετωπίζω την δύσκολη καθημερινότητα. Ασπίδα μου τα όνειρα ενάντια στους φόβους και την μιζέρια του κόσμου.
Έτσι λειτουργώ.
Κινητήριος δύναμη η ελπίδα και στοχαζομαι, ονειρεύομαι, αντλώ δύναμη και πραγματωνω τούς στόχους μου σιγά σιγά.
Όμως προχωρώ μπροστά εξελίσσομαι και αυτό πιστεύω ότι θα έπρεπε να είναι τό κύριο μέλημα ενός ανθρώπου.
Άλλωστε δεν είμαστε όλοι ίδιοι πανομοιότυποι. Ευτυχώς που υπάρχει και το διαφορετικό για να ξεχωρίζουμε εμείς τα παιδιά των αστεριών..
Τα όνειρα για να γίνουν αληθινά θέλουν τόλμη, θέλουν πράξεις, μαγκιά και τσαμπουκα εξίσου. Δεν είναι τόσο απλό!
Πόσο θα μου άρεσε να υπήρχε η “καλή μου η νεράιδα” να κουνούσε το ραβδάκι της και να πραγματοποιούσε τις ευχές μου.
Ωχ πάλι ονειρεύομαι και πρέπει να ξυπνήσω..
Ξέρω όμως πως η μικρή νεραιδουλα που πετάει ρίχνοντας παντού χρυσόσκονη στο διάβα της είμαι εγώ.Και μόνο εγώ έχω την δύναμη και τις δυνατότητες να τα καταφέρω στην ζωή και να πραγματοποιήσω τα όνειρα μου.
Μπορεί να μου λείπει το μαγικό ραβδί προς στιγμήν αλλά είμαι σίγουρη πως με μπόλικη πίστη στον εαυτό μου θα συμβούν και τα θαύματα!
Τα περιμένω..
