Γράφει ο Τάσος Ζαννής
Κι αν εκείνο το καλοκαίρι δεν σε είχα βρει έτσι αιφνίδια στη ζωή μου
να με κερνάς αλμύρα και σιωπή,
να ξοδεύεις αλόγιστα τους χτύπους της καρδιάς μου,
να καθυστερείς λυτρωτικά τους φοβερούς χειμώνες,
θα πορευόμουν χωρίς αμφιβολία σαν απλός ταξιδιώτης μες στα χαλάσματα των εποχών
και οι φλέβες μου θα σάπιζαν κάτω απ’ τις περαστικές πανσελήνους.
Όλοι οι μήνες μου βυθίστηκαν στο καλοκαίρι σου.
