Γράφει η Αμάντα Παναγιώτου.
Κοιτα να δεις μάτια μου, κοιτα να μάθεις πως ζει και πως συμπεριφέρεται ο κόσμος..
Βγες από το καβούκι σου και ριξε και κανένα χαμόγελο στον ήλιο, σταματα να κρύβεσαι πίσω από τη δήθεν αναισθησία σου και παραδεξου πως έχεις ανάγκη όλα ασα απαρνιέσαι..
Βάλε στόχους στη ζωή σου και προσπάθησε να κάνεις πραγματικότητα τα ονειρα σου, διωξε όσα σε τρομάζουν..
Παρατα τη κυκλοθυμία σου στην ακρη ή έστω εκμεταλλευσου την για καλό, κρατα στιγμές που θα κάνεις μνήμες ανακυκλώνοντας παλιές με καινούριες, χαρούμενες με λυπηρές..
Νιωσε ποσο ωραία είναι η μυρωδιά της θάλασσας και πόση απελευθέρωση υπάρχει όταν χάνεσαι μέσα της..
Πάρε όσες περισσότερες βαθιές ανάσες μπορείς και κρατα καβατζα για τις δύσκολες στιγμές..
Χαμογελα να ισιωσουμε…
LoveLetters
