Γράφει ο Σπύρος Σταθάτος
«Άσε κι εσύ τη ζωή ειρωνικά να γελάσει, γιατί ό, τι αξίζει μπορεί το χρόνο να ξεγελάει». Αυτοί είναι οι βασικοί στίχοι ενός πολύ όμορφου κομματιού των C: Real. Φυσικά πάνε πακέτο με το στίχο:«ό,τι αξίζει θα ζει, σε ό,τι γερά μας ενώνει», συμπληρώνοντας ιδανικά το ρεφρέν.
Πολλές φορές οι άνθρωποι έχουν την τάση να πιστεύουν ότι τα πράγματα στη ζωή έχουν ημερομηνία λήξης. Αυτό μπορεί να οφείλεται είτε σε κακές εμπειρίες, είτε σε μια ρεαλιστική έως κυνική κοσμοθεωρία, στην οποία το «για πάντα» είναι από ψεύτικο ως ουτοπικό.
Έτσι λοιπόν οι ίδιοι άνθρωποι όταν βλέπουν φιλίες, έρωτες, αγάπες, να αντέχουν στο χρόνο σκέφτονται:«μα πώς τα κατάφεραν αυτοί και είναι τόσα χρόνια μαζί; Δεν βαρέθηκαν; Πώς ο χρόνος δεν έχει φθείρει την σχέση τους;» .
Είναι φυσικό να σκέφτεσαι έτσι, αν αντιμετωπίζεις τα πάντα κυνικά και χωρίς συναίσθημα. Όταν έχεις μάθει να βλέπεις τα πράγματα ψυχρά και υπολογιστικά και θεωρείς ότι σε μια σχέση (ερωτική, φιλική) μένεις «όσο έχεις πράγματα να πάρεις», τότε εκπλήσσεσαι όταν βλέπεις σχέσεις να αντέχουν στο χρόνο.
Κι όμως, υπάρχουν και αυτές οι σχέσεις! Αυτές που μπορεί να περνάνε δύσκολες στιγμές ή κρίσεις, αλλά καταφέρνουν να βγαίνουν αλώβητες και να προχωρούν. Είναι αυτές οι σχέσεις που έχουν βάλει το «μαζί» πάνω από εγωισμούς ή συμφέροντα και έχουν κάνει το χρόνο σύμμαχο αντί για εχθρό τους!
Ό,τι αντέχει στο χρόνο αξίζει! Αξίζει γιατί το θέλουμε πραγματικά και γιατί χωρίς αυτό η ζωή μας δεν θα είναι ποτέ όπως πριν. Αξίζει γιατί αυτό που μας ένωσε ήταν πολύ γερό και δεν πρόκειται με τίποτα να σπάσει!
Μπορεί λοιπόν η ζωή «να γελάει ειρωνικά», αυτό όμως που αξίζει θα κρατήσει!
