Γράφει ο Γιώργος Καραγεώργος.
Τι κάνω τώρα που δεν σε έχω;
Αλήθεια τώρα, σε τρώει η περιέργεια;
Περιμένεις να ακούσεις ότι υποφέρω, ότι δεν την παλεύω κι ότι χάνομαι;
Περιμένεις να σου πω με δάκρυα στα μάτια, ότι δεν σε ξεπέρασα, ότι έχω πέσει στα πατώματα κι ότι καρτερώ μια ακόμη επιστροφή σου;
Λυπάμαι που θα στο χαλάσω ρε γαμώτο!
Συγνώμη που για πρώτη μου φορά, δεν θα σου κάνω αυτή την χάρη κοριτσάκι..
Επιμένεις να μάθεις τι κάνω τώρα που δεν σε έχω;
Κάνω τον κόσμο καλύτερο!
Κάνω τον κόσμο πιο όμορφο!
Κάνω ανθρώπους ευτυχισμένους, μα πιο πολύ, κάνω έμενα ευτυχισμένο.
Επιτέλους, χαμογελάω.
Επιτέλους ανασαίνω όπως θέλω κι όποτε θέλω.
Επιτέλους κάνω λάθη, χωρίς να τα πληρώνω με ψυχή και αίμα.
Κοιμάμαι ό,τι ώρα θέλω και ξυπνάω όταν μου έρθει.
Τρώω ό,τι μου κάνει κέφι και πίνω ό,τι τραβάει η όρεξη μου.
Μιλάω, φλερτάρω, επιλέγω και με επιλέγουν.
Τι κάνω τώρα που δεν σε έχω;
Κάνω ό,τι μου γουστάρει, και δεν κάνω ό,τι σου γουστάρει.
Κάνω τον εαυτό μου υπερήφανο ξανά, μιας και δεν μπορείς πια να με φορτώνεις με ενοχές και να με τσαλακώνεις.
Κάνω ζημιές, διαολιές και ζαβολιές και τις πληρώνω μόνος μου.
Πώς είμαι τώρα που πήγες στον αγύριστο;
Είμαι στα καλύτερά μου.
Είμαι στα ντουζένια μου.
Είμαι στα φόρτε μου.
Είμαι εγώ κι όχι εσύ!
Πώς νιώθω που δεν σε έχω;
Υπέροχα!
Δεν μου λείπεις κι έτσι κατάλαβα πόσο σε έμενα είχα λείψει.
Δεν σε χρειάζομαι κι έτσι κατάλαβα πόσο λάθος τα είχα όλα στο μυαλό μου.
Δεν σε έχω ανάγκη κι έτσι κατάλαβα πως μόνο έμενα είχα ανάγκη.
Δεν σ’αγαπάω, αλλά κι ούτε σε μισώ, αδιαφορώ!
Και να σου πω και το κορυφαίο;
Τώρα που δεν σε έχω, έχω έμενα!
Τώρα που δεν σε έχω, βλέπω τα πράγματα πιο καθαρά, βλέπω πόσο ανεπαρκής και λίγη ήσουνα, βλέπω πόσο παραμύθι μου πούλησες, βλέπω πόσο πολύ με είχα χαραμίσει τελικά.
Βλέπω τι έκανες, τι κάνεις και τι θα κάνεις και σε λυπάμαι καημενούλα μου!
Τώρα λοιπόν που δεν σε έχω κι αφού σε τρώει ο ωραίος κώλος σου να μάθεις.. Μάθε, πως είμαι στα καλύτερα μου!
