Γράφει η Κική Γ.
Είναι αυτή η τραγική ειρωνεία, η πλεονεξία, ο εγωισμός, η επιθυμία του ανεκπλήρωτου.
Έχεις έναν άνθρωπο δίπλα σου, σου παρέχει μια όμορφη ζωή, σε προσέχει, σου καλύπτει κάθε σου ανάγκη, όμως λείπει αυτό το κάτι! παραπάνω.
Ψάχνεις πιθανόν και προς λάθος κατεύθυνση, έχεις μια μανιακή τάση να συναντηθείς με το ασυμβίβαστο, το δύσκολο έως και τοξικό άτομο.
Αυτό που θα γαντζωθείς πάνω του και θα “ονειρευτείς” μια άλλη ζωή.
Αυτή που σου λείπει και που για πολλούς, η για κάποιο δικό σου λόγο, σε οδήγησαν στο μονοπάτι του. Όμως, είσαι στην τσίτα και η αδρεναλίνη σου στα ύψη.
Καμία μέρα σου δεν είναι πια ήρεμη και φυσιολογική και εσύ εκεί ακλόνητος βράχος.
Λες και τυφλώθηκες, λες και έκλεισες τα αυτιά σου. Καθημερινές πολύπλοκες δοκιμασίες σε απορρυθμίζουν και όμως παλεύεις με πελώρια κύματα.
Φάρος δεν υπάρχει, λιμάνι δεν διαφαίνεται καν. Ζεις μια κόλαση και όμως αρέσκεσαι τελικά.
Συνεχίζεις το παράλογο και δικαιολογείς τα αδικαιολόγητα.
Χτυπάνε καμπανάκια, τα μυαλό δεν λειτουργεί η λογική ανύπαρκτη. Τελικά ήθελες να ζήσεις και την κόλαση για να εκτιμήσεις τον Παράδεισο;
Ήθελες να στρώσεις χαρακτήρα; Έχεις μαζοχιστικές τάσεις; Ναι η ζωή έχει σκαμπανεβάσματα όπως και το μυαλό μας. Όμως θέλει λογική και φρένα. Ούτε γίνεται να τα έχουμε όλα, ούτε θα πρέπει να ψάχνουμε δήθεν για το καλύτερο και να συμβιβαζόμαστε με το χειρότερο, που θα μας πάει προς τα πίσω αντί για μπρος.
Ναι να ζεις στα κόκκινα, να τρελαίνεσαι από έρωτα και πάθος, όμως όταν τρως απανωτές σφαλιάρες να την “ακούς”. Κούνα το κεφάλι και σύνελθε.
Μίλα με τον εαυτό σου και συνειδητοποίησε πως κάτι δεν κολλάει. Εσύ όμως κολλάς εκεί που σε φτύνουν και σε κλωτσάνε. Κάνε “restart” και άλλαξε μυαλό και ρότα. Μην επιτρέπεις τα ανεπίτρεπτα και ξανά βάδισε στο δρόμο που θα σε οδηγήσει κάπου.
Εντάξει και η αμυαλιά έχει όριο όπως και οι μαλακίες.
