Γράφει η Μαρία Αρφαρά
Ο έρωτας, αυτός ο φτερωτός θεός που με τα βέλη του ψάχνει καρδιές να ενώσει, μπορεί να αποδειχθεί σωτήριος για την ψυχή ενός ανθρώπου ή ακόμη και μοιραίος.
Έρωτας είναι αυτός, έχει λογική; Τις περισσότερες φορές όχι. Χτυπάει καρδιές και τις παρασύρει να φέρονται αλλοπρόσαλλα, τις ανεβάζει στα ουράνια ή τις ρίχνει στα τάρταρα ανάλογα με τα κέφια και την διάθεσή του. Ο έρωτας όμως είναι ένα συναίσθημα υπέροχο, σαν μυρωδιά ανοιξιάτικων λουλουδιών, σαν την επιδερμίδα ενός βρέφους που μυρίζει πούδρα και κρέμα βανίλια.
Ο Έρωτας τρελαίνει, ο έρωτας ανασταίνει μα ποτέ ποτέ δεν πρέπει σε κάνει χειρότερο άνθρωπο. Ο ερωτευμένος άνθρωπος ξεκινάει την μέρα του με υπέροχα συναισθήματα τα οποία αλλάζουν τη συμπεριφορά του προς το καλύτερο. Αισθάνεται ηρεμία και γαλήνη.
Οτιδήποτε του συμβεί στους άλλους τομείς της ζωής του, σαν ένα καράβι που πέρασε από μεγάλη φουρτούνα κι αναζητά ένα λιμάνι να αράξει έτσι και αυτός αναζητά την αγκαλιά του συντρόφου να κρυφτεί, να νιώσει ηρεμία και γαλήνη. Ο έρωτας δεν προβληματίζει αλλά είναι εκεί να σε ακούσει, να σου βρει λύση , να σε παρηγορήσει.
Ο έρωτας δεν σε φορτώνει με επιπρόσθετα προβλήματα που κάνουν ασφυκτική την καθημερινότητά σου αλλά σε ανακουφίζει. Ο έρωτας δεν σε εξαντλεί πνευματικά αλλά σου δίνει δύναμη και κουράγιο.Πόσο δύσκολο στις μέρες μας να βρει κάποιος το σωστό ταίρι και πόσο δυσκολότερο ακόμη να το κρατήσει. Υποκριτές γύρω μας πολλοί, λειτουργούν σαν αρπακτικά έτοιμα να πάρουν αυτό που θέλουν και να πετάξουν μακριά, αφήνοντάς μας άδειους, κενούς. «Πώς θα ξέρω ότι είμαι στη σωστή σχέση; Πώς θα ξέρω ότι αξίζει τον κόπο ο άνθρωπος που είμαι μαζί του;», αναρωτιέσαι.
Η απάντηση είναι απλή. Πρέπει να περιλαμβάνει όλα όσα αναφέρθηκαν παραπάνω. Σχέση που δε σε κάνει καλύτερο άνθρωπο είναι μια λάθος σχέση, είναι μια φυλακή και εσύ καταδικασμένος να ζεις ισόβια στη δυστυχία και τη μιζέρια. Αν συνειδητοποιήσεις ότι μέρα με την ημέρα βουλιάζεις σε συναισθήματα αρνητικά ξεσπώντας σε κοντινούς σου ανθρώπους, κάτι δεν πάει καλά. Η σχέση σου σε φθείρει και εσύ με τη σειρά σου φθείρεις ασυναίσθητα τους άλλους.
Η επιλογή είναι στο χέρι σου. Έχεις το θάρρος να πετάξεις, να βγεις από τη φυλακή ή θα ζήσεις ισόβια σε μια κατάσταση που μόνο τοξική μπορεί να χαρακτηριστεί;
