Γράφει η Γεώρα
Τίποτα!
Μοιάζει οικείο, μα τόσο παγερό. Ένα βήμα εμπρός και δύο πίσω και πάλι στο κενό. Και κοιτάζω με ανησυχία ένα μέλλον μακρινό.
Και κοίτα, δεν είσαι εκεί. Μόνο σαν σκιά, απρόσμενη που εμφανίζεται όταν νιώθω απελπιστική μοναξιά.
Και δεν τρέχουν οι ερωτευμένοι να συναντηθούν. Να πάρουν αγκαλιά το σώμα της φωτιάς.
Τηλέφωνα νεκρά, κανένας ήχος δεν βγαίνει. Λες να χάλασε;
Η γειτόνισσα όμως με κάλεσε κανονικά. Μόνο ο δικός σου αριθμός, σαν να έχει φραγή είναι. Όμως, ποτέ δεν το έκανα αυτό.
Και ρίχνει χιόνι. Το έξω παγώνει. Στο τζάκι η φωτιά τρεμοπαίζει και η καρδιά μου σκιρτά.
Αφήνω ένα δάκρυ να κυλήσει, συγγνώμη ήθελα να μου ζητήσεις και ο κόσμος μοιάζει όλος, να φεγγοβολά!
