Γράφει η Αντζέλικα Θεοφανίδη
Λοιπόν. Πολλά μου σπάνε τα νεύρα αλλά αυτό που δεν αντέχω με τίποτα είναι τους ανθρώπους που δεν λένε τα πράγματα σταράτα. Βρε αδέρφια, τόσα και τόσα έχουμε να σκεφτούμε κάθε μέρα μην μας βάζετε και εσείς γρίφους να λύσουμε λες και είστε σταυρόλεξα πρωτοκλασάτα!
Ξέρω πως αυτά που θα πω πονάνε, θα πονάνε και τελειωμό δεν θα έχει. Όμως όλη αυτή η κοροϊδια κάπου πρέπει να σταματήσει. Όταν θέλετε να χωρίσετε καλοί μου άνθρωποι, να το λέτε στα ίσια. Τι το λέτε πλαγίως; Καταντήσατε σούργελο για να μη πω κάτι χειρότερο όταν αραδιάζετε ένα σωρό δικαιολογίες του τύπου «δεν ξέρω ποιος είμαι, δεν ξέρω που πάω» και εγώ τι ζόρι πρέπει να τραβάω με όλα αυτά που ακούω κατά καιρούς;
Ξέρετε τι πετυχαίνετε με αυτά τα κλισέ για χρόνο, χώρο, και αξίζεις τα καλύτερα; Πρώτο, μειώνετε τον ίδιο σας τον εαυτό όταν λέτε τέτοιες μπούρδες και δεύτερο, μη νομίζετε πως μας περνάει από το μυαλό πως όντως δεν θέλετε να μας πληγώσετε και τα λέτε όλα με τρόπο ήπιο. Ξέρουμε τι σημαίνουν όλα αυτά και εσείς δεν είστε άντρες με παντελόνια όταν δεν λέτε ξεκάθαρα τη περιβόητη φράση «θέλω να χωρίσουμε». Τρεις λέξεις, μην μας ζαλίζετε με χίλιες άλλες, νομίζοντας πως θα το πάρουμε πιο μαλακά.
Να μιλάτε στα ίσια. Θέλετε να χωρίσετε, πείτε το. Όποιος και να είναι ο λόγος, τρεις λέξεις χρειάζονται για να μπει τέρμα. Οι άλλες είναι να είχαμε να λέγαμε.
Και για να μην παρεξηγούμαστε, τα πιο πάνω αφορούν και τα δύο φύλα, απλά η υποφαινόμενη έτυχε να γεννηθεί γένους θηλυκού!
