Γράφει η Λένα Σακήλια
Κατάλαβες ποτέ πόσο χρόνο σου έδωσα;
Πόσες ευκαιρίες να μου πεις εκείνη την αλήθεια που λαχταρούσα κι αν με διέλυε.
Κατάλαβες ποτέ πόσο χώρο σου έδωσα;
Να διορθώσεις τα πράγματα, να το τελειώσεις με εκείνη, να σταματήσεις να παίζεις αυτό το παιχνίδι σε όλα τα ταμπλό.
Κατάλαβες ποτέ πόση υπομονή μπορεί να έκανα στα αναπάντητα μηνύματά σου και στις ώρες που χανόσουν;
Και τώρα τι μου καταλογίζεις;
Έλλειψη κατανόησης; Έλλειψη υπομονής; Έλλειψη ευκαιριών;
Εξήγησέ μου.. πες μου.. είμαι εδώ και σε κοιτάω κατάματα. Είμαι εδώ και περιμένω τις λέξεις σου, τις εξηγήσεις σου.
Κι ούτε αυτές δεν μπορείς να μου δώσεις. Ούτε τώρα, στο τέλος, δεν μπορείς να με κοιτάξεις και να μου πεις πως ήμουν ΚΑΙ εγώ, αλλά όχι μόνο εγώ. Πως ήμουν ΑΛΛΗ μία κι όχι η μία. Πως ήμουν λίγα από εκείνα που θέλησες ή και πολλά δεν έχει σημασία, αλλά δεν ήμουν εκείνη που θέλησες.
Κι ούτε τώρα μπορείς να με κοιτάξεις και να μου δώσεις τις εξηγήσεις που μου αξίζουν. Ούτε καν μια συγγνώμη, για να κλείσει με αξιοπρέπεια, αυτό το λίγο και περίπου που ονομάσαμε σχέση.
Ξέρεις, είναι απλά τα πράγματα καλέ μου. Μην μπεις στον κόπο, δεν θα είμαι εδώ όταν γυρίσεις..
