Γράφει ο Αλέξανδρος Χωριανούδης
Να είστε άντρες και ξηγημένοι με όλες τις γυναίκες, ρε.
Όχι επειδή το λέει κάποιος κανόνας. Αλλά γιατί αυτό δείχνει ποιος είσαι όταν δεν σε βλέπει κανείς. Γιατί η αξιοπρέπεια δεν είναι επιλεκτική. Δεν είναι κουστούμι που το φοράς όπου σε συμφέρει. Είναι στάση. Και φαίνεται παντού.
Αν δεν σέβεσαι μία, δεν τις σέβεσαι όλες. Μην το παίζεις αλλιώς. Μην το βαφτίζεις “ιδιαίτερη περίπτωση”. Δεν υπάρχουν εξαιρέσεις στον σεβασμό. Ή τον έχεις, ή δεν τον έχεις. Και αν τον έχεις, φαίνεται πρώτα εκεί που δεν σε παίρνει να κερδίσεις κάτι.
Γιατί εύκολο είναι να φερθείς σωστά σε αυτή που θέλεις. Εκεί που καίγεσαι, εκεί που θες να εντυπωσιάσεις, εκεί που έχεις κάτι να πάρεις. Εκεί όλοι γίνονται κύριοι. Το θέμα είναι τι κάνεις με αυτή που δεν σε αφορά πια. Με αυτή που δεν σε θέλει. Με αυτή που δεν σου δίνει τίποτα πίσω.
Εκεί φαίνεσαι.
Αν προσβάλεις μία, τις προσβάλλεις όλες. Γιατί δεν είναι θέμα προσώπου. Είναι θέμα νοοτροπίας. Είναι το πώς βλέπεις τον άνθρωπο απέναντί σου. Και αν τον βλέπεις σαν κάτι λιγότερο, σαν κάτι αναλώσιμο, τότε αυτό δεν αλλάζει από γυναίκα σε γυναίκα. Αλλάζει μόνο το προσωπείο σου.
Και αν είσαι καθίκι με μία, είσαι καθίκι με όλες. Μπορεί να το κρύβεις καλύτερα με κάποιες. Μπορεί να το πακετάρεις πιο ωραία. Αλλά στο τέλος, πάντα θα βγει. Γιατί ο χαρακτήρας δεν κάνει εκπτώσεις. Δεν προσαρμόζεται ανάλογα με το κοινό. Είναι ίδιος, παντού.
Δεν σου ζητάει κανείς να είσαι τέλειος. Να είσαι καθαρός σου ζητάει. Να λες αυτό που εννοείς. Να μην παίζεις με ανθρώπους για να περνάς την ώρα σου. Να μην μπερδεύεις το “μπορώ” με το “πρέπει”.
Και κυρίως, να θυμάσαι κάτι απλό.
Η γυναίκα που έχεις απέναντί σου, μπορεί να μην είναι “η γυναίκα σου”.
Αλλά είναι κάποιου ανθρώπου ο κόσμος.
Και ο τρόπος που της φέρεσαι, λέει τα πάντα για σένα.
