Γράφει ο Άρης Γρηγοριάδης
Μην μετράς τις μέρες.
Μέτρα τα ταξίδια, τις στιγμές, τα ξημερώματα.
Γιατί οι μέρες είναι ίδιες, επαναλαμβανόμενες, φλύαρες. Σου δίνουν την ψευδαίσθηση πως ζεις, ενώ στην πραγματικότητα απλώς περνούν από πάνω σου. Μια αδιάκοπη αρίθμηση που σε εγκλωβίζει σε κουτάκια και ημερολόγια.
Οι στιγμές όμως… εκεί κρύβεται όλη η ουσία. Εκεί που η καρδιά χτυπάει πιο δυνατά, εκεί που το σώμα θυμάται, εκεί που η ψυχή σφραγίζεται. Ένα ταξίδι μπορεί να κρατήσει λίγες μέρες, κι όμως να σου αφήσει αναμνήσεις που χωράνε μια ολόκληρη ζωή. Ένα ξημέρωμα, εκείνο που σε βρήκε ξάγρυπνο δίπλα στον άνθρωπο που διάλεξε η καρδιά σου, αξίζει περισσότερο απ’ όλο τον χρόνο που σπαταλάς σε «υποχρεώσεις» και ρολόγια.
Μην μετράς τις μέρες.
Οι μέρες δεν έχουν ψυχή. Οι μέρες απλώς γεμίζουν αριθμούς στα ημερολόγια.
Μέτρα τα ταξίδια που σε άλλαξαν, εκείνα που σε έκαναν να γελάς σαν παιδί και να κλαις σαν άνθρωπος που νιώθει βαθιά. Μέτρα τα ξημερώματα που σε βρήκαν να μονολογείς σιωπηλά στο μπαλκόνι, ψάχνοντας απαντήσεις στον ουρανό. Μέτρα τα βράδια που άφησες πίσω την ασφάλεια και βούτηξες στο άγνωστο.
Η ζωή δεν είναι πόσες μέρες έζησες. Είναι πόσες φορές έζησες αληθινά.
Πόσες φορές τόλμησες να βγεις από τον δρόμο που σου έδειξαν. Πόσες φορές τόλμησες να ποντάρεις στην καρδιά σου, ακόμα κι αν ήξερες πως μπορεί να χάσεις. Πόσες φορές τόλμησες να πεις «ήμουν εκεί, το έζησα».
Μην μετράς τις μέρες.
Άφησέ τες να περνούν.
Μέτρα τα ταξίδια που θα θυμάσαι όταν γεράσεις. Τις στιγμές που σε έκαναν να δακρύσεις. Τα ξημερώματα που σε βρήκαν όρθιο όταν πίστευες πως θα πέσεις.
Αυτές είναι η ζωή σου. Όλα τα υπόλοιπα είναι απλή καταγραφή.
