Γράφει η Λία Ευαγγελίδου
Χτύπα αθόρυβα, ρε καρδιά, μην καταλάβει κανείς ότι ακόμα τον αγαπάς.
Χτύπα αθόρυβα, μην καταλάβει κανείς ότι ακόμα νοσταλγείς το άγγιγμα του.
Χτύπα αθόρυβα στο άκουσμα του ονόματός του. Άσε να πιστεύουν όλοι ότι είσαι δυνατή κι ας σπας σε χίλια κομμάτια κάθε φορά στην θύμησή του.
Σώπασε, σου λέω, μην σε ακούσουν.
Πάψε σου λέω να χτυπάς σαν τρελή και γίνε σκληρή σαν πέτρα.
Μην τον κάνεις μάγκα άλλη μια φορά.
Στείλε τον στα τσακίδια, που να πάρει η οργή, κι άνοιξε τα μάτια σου.
Κοίτα..
Κάποιος σου χαμογελάει.
Κάποιου λάμπουν τα μάτια του όταν σε αντικρίζει.
Κάποιος λαχταράει να σε κλείσει στην αγκαλιά του.
Κάποιος, που στο άκουσμα του δικού σου ονόματος, προσπαθεί να σωπάσει την δική του καρδιά που χτυπάει από έρωτα.
Ρε καρδιά, κάνε λίγο χώρο σε εκείνον.
Άφησε τον να μπει να πάρει τον πόνο σου μακρυά και να σε γεμίσει χαρά.
Δώσε μια ευκαιρία σε αυτόν που ανυπομονεί να σε πάρει στα χέρια του και να χτυπάς μόνο από ευτυχία.
Ρε καρδιά, κάνε λίγο πέρα να χωρέσει εκείνος, που θέλει να σε βλέπει να χαμογελάς.
Εκείνος που θέλει να χτυπούν οι καρδιές σας στον ίδιο ρυθμό.
Άκουσέ με και κάνε χώρο, σου λέω.
Είσαι η δική μου καρδιά, χτυπάς στο δικό μου σώμα και θέλω να είσαι ευτυχισμένη.
