Γράφει η Βασιλική Κοτλίτσα
Χάλασε η αγάπη στις μέρες μας; Εξαφανίστηκε και κρύφτηκε πίσω από θέλω που δεν είχαν τη δύναμη να φωνάξουν αυτό που λαχταρούσαν; Ξεθώριασε στο χρόνο ή μένει ακόμα ζωντανή και φλέγεται περιμένοντας το σωστό άνθρωπο να φανεί;
Θέλει επιμονή και υπομονή οι αγάπη, στο καιρό μας, λοιπόν! Σωστή διαχείριση και πείσμα!
Δεν είναι παιχνίδι και ούτε δεκανίκι να τη μεταφέρουμε κάθε φορά από εδώ και από κει! Δεν είναι λέξη της μια βραδιάς που την αμολάς δεξιά και αριστερά με οποία κάτσει στο κρεβατι σου για να τραβήξεις τη προσοχή για λίγο! Δεν είναι τσίχλα που τη μασάμε μέχρι να χάσει τη γεύση της και ύστερα τη φτύνουμε στο επόμενο πεζοδρόμιο που θα βρούμε μπροστά μας!
Την αγάπη την ακούς! Τη νιώθεις! Την αντιλαμβάνεσαι με το καιρό! Την αφουγκράζεσαι στην αρχή και ύστερα προχωράς είτε αργά είτε γρήγορα, ανάλογα με το ρυθμό που χτυπάει η καρδιά σου!
Η αγάπη μάτια μου, είναι λέξη δυνατή, όμορφη, παντοτινή, που ζει μέσα μας ως το τέλος! Γι αυτήν χτίστηκαν ολόκληρα κάστρα και γκρεμίστηκαν ξανά!
Γράφτηκαν ιστορίες μεγάλες και βιβλία που αγγίζουν ακόμα και τους πιο δύσπιστους μέχρι να τη νιώσουν!
Η αγάπη φέρνει τον ήλιο στη καρδιά και το καλοκαίρι όλες τις εποχές του χρόνου! Τα συναισθήματα πληθαίνουν και καμία ελπίδα δε πεθαίνει ποτέ παρά μόνο ζωντανεύει και θεριεύει κάθε φορά που αναπνέεις!
Είναι υπερδύναμη , η αγάπη! Κατοικεί παντού, ακόμα και στα πιο απόκρυφα μέρη του πλανήτη όλου, και σε ακολουθεί μέχρι να σε βρει και ύστερα μένει!
Ακόμα και ο χρόνος μαζί της περνάει, τρέχει, καλπάζει σαν άλογο σε πίστα δρόμου και προχωράει μέχρι να φτάσει νικητήριο στο προορισμό του!
Οποίος αγαπά ξεχνά, τολμά και προσπερνά! Ενδιαφέρεται, νοιάζεται και αγκαλιάζει γιατί έτσι λειτουργεί αυτή, με αγγίγματα και ζεστασιά, γεμάτη πράξεις και στιγμές, στιγμές μοναδικές που γίνονται το έναυσμα για μια καλύτερη και απλούστερη ζωή!
