Γράφει ο Σπύρος Σταθάτος
Ένα από τα δυσκολότερα θέματα στις σχέσεις, ονομάζεται εμπιστοσύνη. Οι άνθρωποι σήμερα δύσκολα εμπιστεύονται και για να γίνει αυτό περνάνε τον άλλο από χίλια κύματα, είτε είναι φίλος είτε σύντροφος. Η δυσπιστία οφείλεται στο ότι την έχουν πατήσει πολλές φορές, με τον να εμπιστευτούν ανθρώπους που δεν το άξιζαν, ξεχνώντας πως «ο,τι λάμπει δεν είναι χρυσός». Όταν λοιπόν ένας άνθρωπος έχει δύο-τρεις άσχημες εμπειρίες στη ζωή του, λογικό είναι να γίνεται δύσπιστος ή να εμπιστεύεται δύσκολα.
Από τη άλλη όμως, δεν μπορεί να υπάρξει υγιής σχέση χωρίς εμπιστοσύνη. Αν δεν μπορείς να εμπιστευτείς, δεν μπορείς να έρθεις κοντά άρα και ούτε να επενδύσεις συναισθηματικά σε έναν άνθρωπο. Η αμφιβολία δηλητηριάζει τους ανθρώπους και οδηγεί σε «κατά συνθήκη (ψεύτικες) σχέσεις» .
Αν θέλουμε λοιπόν αληθινή σχέση, οφείλουμε να την “γεμίσουμε” με εμπιστοσύνη και να την “αδειάσουμε” από αμφιβολία ή ανασφάλεια. Η εμπιστοσύνη κερδίζεται δύσκολα και χάνεται πανεύκολα. Επειδή έχουμε να κάνουμε με ανθρώπινες ψυχές, που οι ισορροπίες είναι λεπτές, οφείλουμε να είμαστε ειλικρινείς πρώτα απ’ όλα με τον εαυτό μας, πριν συνάψουμε οποιαδήποτε σχέση. Οι άνθρωποι που δεν είναι ειλικρινείς με τον εαυτό τους, που δεν ξέρουν τι θέλουν, είναι δύσκολο να εμπνεύσουν εμπιστοσύνη στους άλλους (ή και να το κάνουν, θα είναι για λίγο).
Αφού λοιπόν είμαστε ειλικρινείς με τον εαυτό μας, πρέπει να αποδείξουμε στον άλλο ότι αξίζουμε την εμπιστοσύνη του. Πώς; Με το να είμαστε αληθινοί, να παραδεχόμαστε τα λάθη μας και να εννοούμε πάντα αυτά που λέμε.
Η εμπιστοσύνη πολλές φορές είναι πιο σημαντική ακόμη και από την αγάπη. Μπορεί δηλαδή να αγαπάς κάποιον αλλά να μην τον εμπιστεύεσαι απόλυτα.
Πάντα, όμως, αυτόν που εμπιστεύεσαι τον αγαπάς! Αυτή είναι η διαφορά!
