Γράφει η Ναταλία Ροζκοβα
Εγώ επιλέγω αγάπη! Επιλέγω το φως, πυροτεχνήματα από συναίσθημα να φωτίζουν το νυχτερινό ουρανό και τις ψυχές μας.
Μπορώ να σε πάω εκεί, που τα χρωματιστά όνειρα ψιθυρίζουν τα λόγια του ερώτα σε καυτό χορό του πάθους μέχρι να ξημερώσει.
Μπορώ να σε οδηγήσω εκεί, που θα ανθίζει, θα μοσχοβολά το συναίσθημα και θα πλημυρίσει το κάθε σου κύτταρο άνοιξη.
Μπορώ να σε πάρω εκεί , που θα μεθάμε από την αναμονή του αγγίγματος και από την γεύση του πρώτου ατελείωτου φιλιού. Εκεί το βλέμμα μου θα είναι τόσο βάθη που θα κάνεις βουτιά, ελπίζοντας να φτάσεις στο πάτο, για να βρεις το ανεκτίμητο μαργαριτάρι.
Θα χάνεσαι μέσα χωρίς καμία προσπάθεια να σωθείς.
Εκεί, τις νύχτες που θα έχουν σβήσει όλα τα αρωματικά κεριά, το πρόσωπο μου θα λάμπει σαν ολόλευκος πανσέληνος και τα μάτια μου θα αστράφτουν δείχνοντας τον μοναδικό σου δρόμο προς τον παράδεισο.
Εκεί τα πρωινά θα είμαι ηλιαχτίδα που θα γλιστρά αθόρυβα στο πρόσωπο σου, αφήνοντας γραμμή λάμψης και ευτυχίας.
Εκεί ο χρόνος θα μετρείται με τους χτύπους της καρδίας και θα σταματά με την κραυγή του πόθου. Θα σε αφήσω να πλησιάσεις την καυτή αναπνοή μου για να πάρεις μια ανάσα.
Θα μπεις στο τρελό χορό για να σου μάθω τον ρυθμό και τα βήματα. Θα μπούμε μαζί στον απέραντο ωκεανό της ηδονής να το πιούμε γουλιά γουλιά δαμάζοντας την δίψα.
Θα σε οδηγήσω εκεί, που τα όνειρα συνορεύουν με την τόλμη. Φόρεσε τα φτερά σου. Ας κάνουμε το βήμα μαζί. Ας βάψουμε της ψυχές μας στο χρώμα ουράνιου τόξου!
