Γράφει η Γεώρα
Ξέρεις σιχαίνομαι μια κοψιά ανθρώπων που ενώ δεν είναι τίποτα, νομίζουν πως είναι κάποιοι και μάλιστα θεωρούν πως είναι και κάτι σπουδαίο. Και δεν φτάνει μόνο αυτό, έχουν και την ιδέα πως μπορούν να μας ανέβουν και στο σβέρκο και να μας δείξουν πως είναι καλύτεροι από μας. Ποιοί ; Εκείνοι που μέχρι χθες δεν τολμούσαν να μας μιλήσουν, να μας πλησιάσουν διότι μας φοβόντουσαν. Τώρα αυτά τα ανθρωπάκια έχουν πάρει αέρα και πηγαίνουν μπροστά και επιδεικτικά προσπαθούν να μας την βγουν και από πάνω.
Όπα γιατί κάπου το χάσαμε. Κάπου μπερδευτήκαμε και γελοιοποιούμαστε. Για να σας επαναφέρω λίγο στην πραγματικότητα, δεν είστε κάποιοι και ούτε θα γίνετε. Και όχι, αυτό που λέω δεν έχει δόση κακίας μέσα του, ούτε ζήλειας, για να σας προλάβω. Δεν μπορείτε να γίνετε κάποιοι γιατί πολύ απλά είστε πάντα ένα βήμα πίσω από εμάς.
Να σας εξηγήσω τι εννοώ, δεν γίνεται το αντίγραφο, μάτια μου να γίνει καλύτερο, πόσο μάλλον να ξεπεράσει το πρωτότυπο. Δεν γίνεται να θεωρείς πως είσαι κάποιος βασιζόμενος στην προσωπικότητα κάποιου άλλου, μιμούμενός την εκατό τις εκατό και δυστυχώς, χωρίς επιτυχία. Πώς θα ξεπεράσεις κάποιον αν περιμένεις να δεις τι θα κάνει για να το κάνεις και εσύ ; Όχι πες μου εσύ, πώς γίνεται αυτό ; Αφού πάντα θα είσαι ένα βήμα πίσω. Περιμένεις, βλέπεις και ύστερα πράττεις.
Και το θέμα δεν είναι πως πράττεις επειδή έχεις ένα πρότυπο που σε εμπνέει, γιατί αυτό δεν είναι κακό. Αντιθέτως, πράττεις κάνοντας τα ίδια, χωρίς να θέλεις να ξεχωρίσεις γι’ αυτό που είσαι εσύ. Πατάς πάνω στην προσωπικότητα κάποιου άλλου και θέλεις να τον ξεπεράσεις κι’ όλας, χωρίς να κοιτάξεις να φτιάξεις την δική σου μοναδική προσωπικότητα, παίρνοντας και κάποια στοιχεία από κάποιο άτομο που ξεχώρισες αλλά προσαρμόζοντας τα έτσι όπως εσένα σου ταιριάζουν. Όχι βέβαια, θέλετε να γίνετε ίδιοι! Ποιοι; Εσείς που μέχρι χθες, αν δεν σας λέγαμε εμείς καλημέρα δεν τολμούσατε να μας κοιτάξετε. Και μόλις σας δείξαμε πως δεν τρώμε ανθρώπους αμέσως να μας βγάλετε τα μάτια.
Όπα παιδιά, εμείς σας δώσαμε αξία και εμείς μπορούμε να σας την πάρουμε πάλι πίσω. Δεν γίνατε κάποιοι, από την μια στιγμή στην άλλη. Εμείς σας δώσαμε μία ευκαιρία και εσείς απλά είπατε να μας τσακίσετε. Μόνο που δυστυχώς, τα αντίγραφα δεν λάμπουν ποτέ. Παλέψτε όσο θέλετε, πολεμείστε εναντίον μας, προσπαθήστε να μας κατατροπώσετε, αλλά πάντα θα είστε ένα βήμα πίσω μας!
Μην μπερδεύεστε λοιπόν μερικοί, μηδενικά ήσασταν που νομίζουν πως απέκτησαν αξία. Ανθρωπάκια για λύπηση. Που και αυτή αν σας την δώσουμε, πολύ σας πέφτει. Προσπαθήστε να φτιάξετε αυτό που είστε και μην προσπαθείτε άδικα να ανεβείτε ψηλά πατώντας σε πατημασιές άλλων. Δεν σας ταιριάζουν!
Βρε, για δες κάτι μηδενικά που νομίζουν πως έχουν αξία, επειδή τους δώσαμε λίγη προσοχή. Για να πηγαίνει ο καθένας στη θέση του λέω εγώ. Προσγειωθείτε και λίγο στην πραγματικότητα. Εμείς σας κάναμε κάτι, εμείς θα σας δείξουμε πάλι ποια είναι η θέση σας! Άντε, γιατί κάπου χάσαμε τις ισορροπίες και όσο υπομονή και να έχεις κάπου κουράζει. Έλα οι κομπάρσοι πίσω στα παρασκήνια. Δεν έχουν χώρο στην κεντρική σκηνή.
