Γράφει η Ματίνα Νικάκη – MaGio
Υπάρχουν γυναίκες διαφορετικές από τις άλλες. Ξεχωριστά, ιδιαίτερα, πανέμορφα και λαμπερά πλάσματα. Αυτές που η πορεία τους ήταν λίγο διαφορετική από των υπολοίπων. Γυναίκες που δεν ήταν το χαϊδεμένο κοριτσάκι, ίσως και κανενός. Από νωρίς έμαθαν να κολυμπούν μόνες τους. Όχι γιατί το ήθελαν, αλλά γιατί μπορούσαν να οδηγήσουν και τους υπόλοιπους σε ασφαλή στεριά.
Πώς το έκαναν αυτό; Γιατί η αντίληψή τους ήταν ανεπτυγμένη. Γιατί από νωρίς ήρθαν αρκετές στιγμές που φοβήθηκαν, όταν κλήθηκαν να αντιμετωπίσουν δύσκολες καταστάσεις ενώ οι υπόλοιποι γύρω τους ήταν αδύναμοι. Αλλά τα κατάφεραν.
Μέσα από το φόβο καλλιέργησαν όλες τις αισθήσεις τους για να επιβιώσουν και να προστατεύσουν μαζί κι αυτούς που αγαπούν. Απογειώνοντας την ενσυναίσθησή τους, στάθηκαν κεριά αναμμένα δίπλα τους. Γιατί το ένστικτό τους ήταν προικισμένο, η ψυχή τους γεμάτη με μια ανεξήγητη δύναμη, το μυαλό τους κοφτερό σαν φρεσκοακονισμένη λεπίδα και τα χέρια τους έτοιμα για όλα. Να ματώσουν, να λύσουν, να φροντίσουν αλλά και να αγκαλιάσουν.
Αυτές οι γυναίκες, οι δυνατές, οι αξιοπρεπείς, οι ανεξάρτητες, περπατούν πάντα στο δρόμο με το κεφάλι ψηλά. Όχι από έπαρση, σαν κάτι άδειους στολισμένους τενεκέδες, αλλά από υπερηφάνεια για τον εαυτό τους. Γιατί ό,τι κατέκτησαν το πολέμησαν και το κέρδισαν. Γιατί δεν ήθελαν να τους χαριστεί τίποτα, επειδή ξεκάθαρα δεν ήταν διατεθειμένες να δώσουν ανταλλάγματα!
Μάχες έδωσαν μόνες τους, εναντίον όλων, αλλά και με τον ίδιο τους τον εαυτό. Έγιναν οι αυστηρότεροι κριτές των ίδιων των πράξεών τους. Δεν χρειάζεται να αποδείξουν σε κανέναν τίποτα. Ξέρουν να αξιώνουν τον εαυτό τους μόνες τους και να περιμένουν αυτόν που θα εκτιμήσει και θα αντέξει έναν ολόκληρο και όχι μισό άνθρωπο δίπλα τους.
Από το βάθρο της δεν μπορεί κανείς να τη ρίξει, επειδή το έχτισε μόνη της! Πέτρα πέτρα, από αυτές που μάζευε στο διάβα της, αλλά και από αυτές που της έριξαν. Αλλά, φίλε μου, καμία δεν την σκότωσε.
Αν σταυρώσει ποτέ ο δρόμος σου με μία τέτοια γυναίκα, δύο πράγματα μπορεί να είναι για σένα: δικαίωση ή τιμωρία. Η επιλογή είναι δική σου. Πράξε σοφά, γιατί δε συγχωρεί. Την ίδια στιγμή θα πάει παρακάτω, αλλά αν σε δικαιώσει, κλείσε σουίτα στον παράδεισο!
