Γράφει η Κορίνα Παπαδοπούλου
Τι είναι η ζωή τελικά; Μάχες προσωπικές, ερωτικές οικογενειακές. Γεννιόμαστε σε έναν κόσμο για να είμαστε μαχητές και όχι απλοί παρατηρητές. Για να είμαστε θαρραλέοι και όχι δειλοί.
Να είμαστε νικητές και όχι ηττημένοι. Γαλουχημένοι από μία κοινωνία που δεν είναι ποτέ ικανοποιημένη με τίποτα, έτσι λοιπόν χάνουμε την ουσία. Να ζούμε. Αυτό δεν μας το μαθαίνει κάνεις. Βλέπετε δεν το θεωρούν αρκετά σημαντικό.
Είτε χάσεις είτε κερδίσεις μικρή σημασία έχει. Μικρή διαφορά θα κάνει. Κέρδισες τώρα μα παρακάτω θα έρθει η επόμενη μάχη και τότε όλα θα αρχίσουν από την αρχή. Η θέληση σου να βγαίνεις πάντα νικητής θα είναι ανικανοποίητη.
Απαλλάξου από κάθε τι μικρό, από κάθε τι στενό που το μόνο που θα καταφέρνει να κάνει θα είναι να σε πιέζει να χωρέσεις μέσα του κόβοντας σου ότι θεωρεί περιττό. Όπως όνειρα γέλιο, αισιοδοξία, γενναιοδωρία. Αυτά μένουν από έξω κι έτσι όλοι χωράνε στα κουτάκια τούτης εδώ της κοινωνίας.
Εσύ είσαι εσύ, είσαι ένας μοναδικός άνθρωπος. Μην κοιτάζεις γύρω σου. Μην προσπαθείς μα μοιάζεις στην μάζα. Ο καλύτερος τρόπος για να δεις είναι να κλείσεις τα μάτια σου και να αφουγκραστείς τι έχει ανάγκη η καρδιά σου.
Ρίσκαρε για τα όνειρα σου, για τους στόχους σου. Μα μην ξεχνάς να ζεις.
Μην ξεχνάς να παίρνεις βαθιές ανάσες, για να νιώθεις πως είσαι ένας ζώντας οργανισμός κι όχι ένα ρομπότ σε αυτόματη λειτουργεία.
Οι άνθρωποι έχουμε την τάση να βλέπουμε τις δυσκολίες απροσπέλαστές μα είναι ένα τεράστιο λάθος. Τα εμπόδια στην ζωή μας έρχονται μονάχα για να μας μάθουν πως να πέτυχουμε το ψηλότερο άλμα.
Γιατί σκέψου πως αν είναι όλα στρωτά κι ευθεία τότε δεν θα μάθουμε ποτέ, πόσο ψηλά μπορούμε να πηδήξουμε.
Στην ζωή μου έχω μάθει ένα πράγμα που με έκανε να δω την ζωή αλλιώς.
Όταν υπάρχει θέληση όλα γίνονται. Κανείς και τίποτα δεν είναι δυνατότερος από τα θέλω σου. Εάν αποδειχθεί πιο δυνατός τότε η θέληση σου δεν ήταν αρκετά ισχυρή.
Πάλεψε θαρραλέα για όλα στην ζωή. Μα μην ξεχνάς κάτι πολύ σημαντικό. Ζήσε!
