Γράφει η Μπάρμπυ Κορμαρή.
Μην προσπαθείς να καταλάβεις τι είναι ο έρωτας. Δεν είναι μια έννοια, δεν έχει ερμηνεία. Δεν είναι απλά συναίσθημα, δεν είναι μια κατάσταση. Ο έρωτας δεν είναι λόγια. Είναι στιγμές. Δεν εξηγείται, απλά τον ζεις.
Είναι γιορτή ο έρωτας, μωρό μου! Σε ξεσηκώνει, σε στροβιλίζει στη δίνη του, σε παρασύρει σε μονοπάτια αδιάβατα, να δοκιμάσεις εμπειρίες, να ανακαλύψεις το εμείς και το μαζί.
Είναι γεμάτος μουσική κι αρώματα, είναι γεμάτος τρυφεράδα κι αγκαλιές. Σε προκαλεί να τον γευτείς με όλες τις αισθήσεις σου, να τον χορτάσεις, να τον απολαύσεις. Να τον νιώσεις με όλο σου το είναι, να αφεθείς στη μαγεία του, να σε μεθύσει, να σε ζαλίσει, να σε απογειώσει.
Ο έρωτας είναι χρώματα. Είναι το βαθύ κόκκινο της παπαρούνας, το μεθυσμένο πορτοκαλί του δειλινού, το απαλό γαλάζιο του ουρανού, το άγριο μπλε της φουρτουνιασμένης θάλασσας, το πράσινο των φύλλων, το αχνοκίτρινο του φεγγαριού, το λευκό του σύννεφου, το μαύρο της νύχτας, το ροζ της αυγής.
Είναι φως μα και σκοτάδι μαζί.
Ο έρωτας είναι δύναμη, μα είναι και αδυναμία. Σε κάνει να νιώθεις παντοδύναμος μα ταυτόχρονα ανίσχυρος μπροστά στο μεγαλείο του.
Ο έρωτας είναι έλξη. Είναι πάθος. Είναι πόθος. Είναι φαντασία.
Ο έρωτας είναι χημεία.
Ο έρωτας δε φωνάζει, είναι ψίθυρος. Είναι αγκαλιά, είναι χάδι, είναι ένα βλέμμα τρυφερό κι ένα μόνιμο καρδιοχτύπι. Είναι δυο μάτια που γυαλίζουν από χαρά κάθε φορά που σε αντικρίζουν και σε κοιτάζουν τόσο βαθιά που φτάνουν στα άδυτα της ψυχής σου.
Είναι δυο χέρια που σε τυλίγουν, μια τεράστια αγκαλιά κι ένα σώμα που κουμπώνει τέλεια με το δικό σου.
Ο έρωτας είναι η γλύκα της προσμονής, εκείνη η μαγική στιγμή που τα κορμιά ενώνονται. Το εγώ γίνεται εσύ. Σμίγουν οι δύο και γίνονται ένα.
Ο έρωτας είναι ουρανοκατέβατος. Έρχεται από το πουθενά και σου αλλάζει τα πάντα. Είναι δυνάστης. Σε κυριεύει, σε εξουσιάζει, σε αιχμαλωτίζει, σε αποπροσανατολίζει, σε καθηλώνει, σε παρασύρει, σε μεταμορφώνει, σε συγκινεί. Ο χρόνος σταματάει, το παρελθόν σβήνει. Υπάρχει μόνο το τώρα, το εδώ, το εμείς.
Στον έρωτα μην ψάχνεις το για πάντα, δεν ωφελεί. Ζήσε τον κι όπου σε βγάλει. Μην έχεις άμυνες, μην έχεις αντιστάσεις. Παραδώσου στη δύναμή του κι απόλαυσε τη διαδρομή.
Ένα παιχνίδι είναι ο έρωτας, μωρό μου. Και σαν όλα τα παιχνίδια μπορεί να χάσεις ή να κερδίσεις. Μπορεί να πέσεις. Μπορεί και να πληγωθείς. Το θέμα είναι να τολμάς. Για όλα τα όμορφα πράγματα στη ζωή πρέπει να τζογάρεις. Μόνο τότε μπορεί να κερδίσεις.
Μα κι αν χάσεις και τελειώσει μη λυπηθείς! Έτσι γίνεται πάντα με τις γιορτές, κάποτε τελειώνουν… Μα δεν πειράζει… Αρκεί που το ‘ζησες και σε σημάδεψε! Αρκεί που κατάλαβες τι είναι ο έρωτας. Αρκεί που ένιωσες τη μαγεία του. Και το φιλί του θα το νιώθεις πάντα στα χείλη σου!
LoveLetters
