Γράφει ο Γιώργος Καραγεώργος
Αν είναι να έρθεις, μην μου έρθεις με άδεια χέρια κι εσύ!
Αν έχεις σκοπό να έρθεις, να έχεις λόγο κι ο λόγος σου να είμαι εγώ.
Μη φοβάσαι, δεν θα σου ζητήσω πολλά, μόνο ένα σου ζητώ να κρατάς, ένα πράγμα μονάχα να μου φέρεις, να μου φέρεις αγάπη!
Όταν θα έρθεις, να μην έρθεις γεμάτη περιέργεια, λες κι είμαι αξιοθέατο, να έρθεις γεμάτη φωτιές που θα θες να τις μοιραστείς μαζί μου.
Όταν θα αποφασίσεις να μου χτυπήσεις επιτέλους την πόρτα μου, να μην μπεις μέσα για να μου κάνεις επίσκεψη, να μπεις για να μείνεις.
Όταν θα μου μιλήσεις, να μην μου πεις μόνο λόγια, πράξεις θέλω να μου πεις.
Όταν θα έρθεις, να μου πιάσεις το χέρι, να μου δώσεις μια μεγάλη αγκαλιά, να με κοιτάξεις στα μάτια, να μου πεις, “σε πιστεύω”. Να μου πεις, “πιστεύω σε εμάς” και να το εννοείς!
Κι όταν θα έρθεις και με δεις δίχως ρούχα, να μην τρομάξεις από τις τόσες πληγές μου και το βάλεις στα πόδια.
Να μην τρομάξεις από τις σιωπές κι απ΄ τις παύσεις μου.
Να μην τρομάξεις που θα αντικρίσεις βροχές να ξεσπάνε στα μάτια μου.
Δεν στο κρύβω, πως όσες περάσανε πριν από εσένα, με έχουνε κάνει ένα παιδί της βροχής κι όλο βρέχω, μπουμπουνίζω κι αστράφτω.
Για αυτό σου το λέω, κάνε εσύ την διαφορά, κι όταν θα έρθεις, να μην μου έρθεις με άδεια τα χέρια, όπως έκαναν κι οι άλλες, να μου φέρεις λίγη αλήθεια και λίγη αγάπη γαμώτο.
Να μην έρθεις μονάχα για να πάρεις, δώσε κάτι κι εσύ!
Να μην έρθεις για να σκοτώσεις, να έρθεις για να επουλώσεις.
Να μην έρθεις να μου βάλεις μια ακόμη θηλιά, μη με πνίξεις, μη μου πάρεις ανάσες, γίνε εσύ η ανάσα μου κι ύστερα εγώ, έχεις τον λόγο μου, πως θα γίνω ο άνθρωπος σου.
Αλλιώς να μην έρθεις καθόλου, να καθίσεις στα αυγά σου και με αφήσεις εδώ στον ασφαλή κι ήσυχο βυθό μου, να με αφήσεις στην θλίψη μου και στις ήδη αμέτρητες πτώσεις μου.
Δεν θέλω σου λέω άλλους δήθεν σωτήρες, ούτε κι άλλους μουσαφιραίους και τυχοδιώκτες θέλω, δεν θέλω άλλους παγιδευτές και δοκιμαστές σωμάτων και ψυχών.
Να με αγαπήσεις μόνο σου ζητάω, στα αλήθεια όμως κι όχι με ψέματα, να μ΄ αγαπήσεις για αυτό ακριβώς που είμαι, αλλιώς να μην έρθεις καθόλου.
Αν δεν μπορείς να με αγαπήσεις ούτε κι εσύ, να με αφήσεις μπας και μπορέσω με αγαπήσω εγώ, να με αφήσεις μπας και καταφέρω να σώσω μονάχος μου, ότι έχει απομείνει από μένα…
