Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου
Πέρασαν τέσσερα χρόνια.. κι ο έρωτας και το μεράκι που έχτισε αυτό το site, έχει ρίζες δυνατές!
Τώρα είναι ένας έρωτας δυνατός, σταθερός, παθιασμένος, έντονος.
Τώρα ξέρει πως ό,τι αξίζει θα μείνει.
Όποιος αξίζει, θα τον ζήσει στο πετσί του.
Όποιος είναι λίγος, όποιος έρχεται για να πληγώσει, όποιος έρχεται με το εγώ του στα ουράνια και το ψέμα του στο βλέμμα, δεν θα αντέξει..
μόνος του θα το βάλει στα πόδια, νύχτα σαν τον κλέφτη.
Και τώρα;
Τώρα συνεχίζουμε.
Όποιος άντεξε μέχρι τώρα, δεν φοβάται τίποτα.
Ο έρωτας αυτός, σαρώνει μέσα μας τα πάντα.
Γίνεται αγάπη και νοιάξιμο. Φροντίδα και χάδι.
Τώρα είναι ολόκληρος, γεμάτος, υπέροχος και έτοιμος να δημιουργήσει τα καλύτερα!
Τον δικό μου έρωτα, τον λένε Loveletters.
Είναι ένας έρωτας απόλυτος και υπέροχος που με έκανε να συστηθώ ξανά με τον εαυτό μου. Με έκανε να δω τους ανθρώπους σε όλο τους το μεγαλείο και να δω όλες τις πλευρές, όλο τους το φως κι όλο τους το σκοτάδι. Με έκανε να δω ακόμα κι εμένα, από την αρχή.
Και σήμερα που με βρίσκει με τους ίδιους που ξεκινήσαμε και με καινούριους που στην διαδρομή, έγιναν όλοι «άνθρωποί μου» νιώθω πιο γεμάτη από ποτέ. Θα σταθώ στο σήμερα που από το puzzle αυτό, δεν μου λείπει κανείς, μα δεν μου περισσεύει και κανείς. Είναι εκεί ο άνθρωπός μου, είναι εκεί η οικογένειά μου, είναι εκεί οι «άνθρωποί μου».
Άνθρωποι υπέροχοι, μοναδικοί, τρωτοί και ο καθένας κι ένα κομμάτι του puzzle που λέγεται Loveletters!
Σας ευχαριστούμε που ήσασταν κοντά μας σε αυτή τη διαδρομή… και τα καλύτερα, ακόμα δεν ήρθαν!
