Γράφει η Tom Cat
Συγνώμη…
Συγνώμη που σε αγάπησα.
Συγνώμη που σε έκανα δικό μου.
Συγνώμη που για να σου ταιριάξω, ξέχασα ποια είμαι.
Συγνώμη που σε ένιωσα δικό μου.
Συγνώμη που πόνεσα με τον πόνο σου.
Συγνώμη που έκλαψα μαζί σου.
Συγνώμη που σε περίμενα, ενώ δεν ήθελες να έρθεις.
Συγνώμη που τόλμησα να ονειρευτώ το δικό μας “παραμύθι”..
Συγνώμη που σε έκανα να νομίζεις, ότι μόνο μαζί σου γίνομαι ξανά παιδί.
Συγνώμη που εγώ είμαι το “μαξιλαράκι” σου.
Συγνώμη που σου έδωσα την ψυχή μου, κι ας μην την ήθελες.
Συγνώμη που σου ζήτησα να μείνεις, ενώ έπρεπε να σε έχω διώξει από την πρώτη στιγμή.
Συγνώμη που όταν έφυγα το έκανα για σένα, και όχι για εμένα…
Συγνώμη που στα μάτια σου έβλεπα τον ήλιο, το φεγγάρι και όλους τους δορυφόρους τους.
Συγνώμη που χαμογελούσα κάθε φορά που ερχόσουν στη σκέψη μου.
Συγνώμη που σε νόμιζα άξιο να αγαπήσεις, και να αγαπηθείς.
Συγνώμη που τόλμησα να σκεφτώ, πως εσύ κι εγώ μαζί, μπορούμε…
Συγνώμη ειλικρινά… Δε θα το ξανακάνω…..
