Blog

Γράφει η Μαρία Κοψιδά

Συγνώμη, ξέρεις τι είναι έρωτας;
Ξέρεις τι ανεμοθύελλα σκορπάει μέσα σου αν αποφασίσει να σου φανερωθεί;
Ξέρεις τι πόνο προκαλεί αν αποφασίσει να σε απορρίψει;
Μα και αν του παραδοθείς, ξέρεις ότι νιώθεις τα πάντα στον υπέρτατο βαθμό;
Δεν το ακούμπησες ποτέ σου αυτό το συναίσθημα, δεν μπόρεσες ποτέ σου να γευτείς τη γλύκα του. Δεν ένιωσες ποτέ τη λάβα στο κορμί σου, την τρικυμία στο μυαλό σου.
Όχι, προσπάθησες αλλά δεν τα κατάφερες. Αρκέστηκες στις μικρές απλές στιγμές της ζωής και στην ασφάλεια που σου παρέχει μια σχέση. Ένιωθες πλήρης με τα ήρεμα συναισθηματικά πλέγματα που κάλυπταν ίσα ίσα τον εγωισμό σου, που αντιμετώπιζαν απλά την μοναξιά σου και την έκαναν για λίγο να σωπαίνει. Ένιωσες ικανοποίηση απλά και μόνο επειδή καλύφθηκαν οι ανασφάλειες σου και πια δεν είσαι μόνος, έχεις κάποιον – τον οποιονδήποτε.
Και τώρα νιώθεις ήρεμος και τυχερός που δεν έπεσες στην παγίδα του, που δεν μπόρεσες να αντιμετωπίσεις τη δύναμη του. Που βγήκες αλώβητος και τώρα νιώθεις ζωντανός και όχι διαμελισμένος. Έχεις όλα τα κομμάτια σου απείραχτα. Κυρίως όμως έχεις το μυαλό σου στη θέση του.
Όχι αγάπη μου, δεν μπορώ να φανταστώ ένα κόσμο χωρίς αυτό το συναίσθημα. Δεν μπορώ να φανταστώ τους ανθρώπους πως μπορούν να πάψουν τα ερωτεύονται.
Ο έρωτας είναι για όλους. Γεννήθηκε για να υπάρχει στις ζωές μας και με ένα τρόπο μας κάνει να βλέπουμε τα πράγματα διαφορετικά, πιο όμορφα, πιο εύκολα. Αισθανόμαστε υγιής, άνοσους σε όλα τα μικρόβια της κοινωνίας και του κόσμου όλου.
Νιώθεις δυνατός, έτοιμος να αντιμετωπίσεις όλους και όλα. Νιώθεις ανίκητος. Μπαίνεις στην αρένα και παλεύεις με τα πιο άγρια θηρία. Και νικάς. Νικάς γιατί έχεις πίστη. Γιατί πιστεύεις στον έρωτα σου και αυτό σε κάνει άτρωτο. Έμαθες να πολεμάς για αυτόν και να μην τον αφήνεις στην πρώτη δυσχέρεια.
Αν τον υποστηρίζεις πάντα με πάθος ο έρωτας δεν θα σε αφήσει ποτέ. Μα και αν ακόμα το κάνει θα είναι γιατί πια είσαι ανήμπορος και δεν έχεις άλλες δυνάμεις να τον υπερασπίζεσαι. Όσο είσαι σύμμαχός του θα είναι πάντα εκεί για σένα γιατί αυτή είναι η τροφή του. Θέλει θράσος. Θέλει τόλμη.
Θέλει να έχεις θάρρος απέναντι σε όλα. Θέλει να μην τον απογοητεύσεις ποτέ, να αποδείξεις πως είσαι ικανός να τον κρατάς μέσα σου και να μην τον αφήσεις να καταλαγιάσει. Θέλει να τροφοδοτείς τη φλόγα του. Αυτό είναι, μια φλόγα. Ακόμα και αν συναντήσεις ανέμους βάρβαρους να μπορέσεις να κρατήσεις αυτή την τόσα δα μικρή φλόγα πάντα αναμμένη. Να σε πυροδοτεί ολάκερο και να μην φοβάσαι ακόμα και να καείς με τη φωτιά του.
Βάλε το πείσμα σου. Παραμέρισε τον εγωισμό σου. Άφησε το πνεύμα σου ελεύθερο μέσα του να σε ταξιδεύει. Άφησε τον να σε τραντάξει. Άφησέ τον να σε πονέσει, να σε ματώσει, να νιώσεις στο πετσί σου τον πόνο που προκαλεί η απουσία του. Ακόμα και έτσι αξίζει, ακόμα και έτσι νιώθεις ζωντανός.
Ερωτευτείτε! Ερωτευτείτε όσο πιο δυνατά, όσο πιο οδυνηρά μπορείτε. Μόνο έτσι θα νιώσετε τη θαλπωρή του.
Ερωτευτείτε να σωθεί ο κόσμος μας!