Γράφει η Ηρώ Αναστασίου.
Αξίζω για κάτι καλύτερο, έτσι έλεγα πάντα κι έτσι λέω και τώρα.
Και φεύγω και πάντα θα φεύγω από τρύπιες αγκαλιές που δεν μ’αγάπησαν, που δεν μ’εκτίμησαν.
Γιατί τα καλύτερα έρχονται, έτσι δεν λένε;
Γιατί αξίζουμε πάντα τα καλύτερα.
Κι όσο για σένα που με κοιτάς και δεν με θαυμάζεις πλέον, ένα θα σου πω, έχει ο καιρός γυρίσματα.
Κι όπως λέει και το άσμα, δύο όψεις έχουν όλα τα νομίσματα.
Τι νόμιζες λοιπόν, ότι θα καθόμουν να χτυπιέμαι για πάντα;
Δεν υπάρχει το πάντα φιλαράκι, μας τελείωσε, όπως μας τελείωσες κι εσύ την ώρα που μας αρνήθηκες.
Την ώρα που ξεστόμισες το αντίο.
Το αντίο που εγώ δεν μπόρεσα να πω.
Γιατί έρχονται στιγμές στην ζωή μας που πρέπει να αποχωριστούμε κάποιον.
Κάποιον που υπήρξε για εσένα κάτι μαγικό, κάτι ασύλληπτο.
Κάτι που ο νους δεν μπορεί να ερμηνεύσει.
Γιατί δεν ερμηνεύεται ο έρωτας και γιατί ο κοινός νους παύει να υφίσταται όταν κάνει την είσοδό του.
Κι όσο το παλεύεις, τόσο σε παλεύει.
Είναι δύσκολη η πάλη μαζί του, θέλει πολύ δύναμη.
Αυτός την έχει, εσύ την χάνεις σιγά σιγά.
Οπότε αφήνεσαι χωρίς τα κλασικά στερεότυπα και όπου πάει και όπου βγει.
Και συνήθως οι μεγάλοι έρωτες με το απόλυτο και έντονο πάθος, έχουν ημερομηνία λήξης.
Κι αυτό το ξέρεις, αλλά θέλεις να βάλεις το δάχτυλο μέσα στο βάζο με το μέλι.
Κι έρχεται η στιγμή που ζεις γι αυτόν, μέσα απ’ αυτόν και δεν μπορείς να τον αποχωριστείς.
Πώς θα αντέξεις χωρίς αυτόν;
Δεν σκέφτεσαι τίποτα άλλο, εκτός απ’ αυτόν.
Έχει κυριεύσει τα πάντα μέσα σου, μυαλό, άλλωστε αυτό τό’χασες στην πορεία, ψυχή και καρδιά.
Αλλά πρέπει να συνεχίσεις, γιατί τίποτα δεν σταματάει.
Μαζεύεις την καρδιά σου, ότι απέμεινε απ’αυτήν δηλαδή.
Μαζεύεις την ψυχή σου και προχωράς.
Και θα κάνεις καινούριες αρχές και θα γνωρίσεις κι άλλα άτομα αλλά, εσύ θα έχεις χάσει κάτι πολύτιμο για εσένα.
Αυτήν την μαγεία που ένιωσες!
Δεν μπορούμε να πούμε αντίο στην μαγεία, την αφήνουμε να ζει μέσα μας, όσα χρόνια κι αν περάσουν.
Και συνεχίζουμε χωρίς αντίο, γιατί μπορεί να χάσαμε αυτήν/όν αλλά την μαγεία θα την κρατήσουμε μέσα στην ψυχή μας.
Αλλά η ζωή συνεχίζεται και συνεχίζει.
Και σκοπός της είναι να αναζητήσει καινούριους έρωτες, καινούριες στιγμές, καινούριες αγάπες.
Γιατί οι παλιές μας τελειώσανε ανήκουν στο παρελθόν κι εκεί δεν ζούμε ΠΙΑ.
Γιατί πως να στο πω ρε μαλάκα, αξίζω για κάτι καλύτερο κι αυτό θαΑ διεκδικήσω..
