Ό,τι παραμελείς, το χάνεις.
Ό,τι αφήνεις σε αφήνει και αυτό.
Γι’ αυτό ό,τι αγαπάμε πρέπει να το φροντίζουμε.
Γράφει η Δέσποινα Χατζάκη
Και μετά παραπονιέσαι επειδή νιώθεις παραμελημένος από τον έρωτά σου.
Λες ότι εισπράττεις αδιαφορία και ότι χάνεσαι μέσα σε μια σχέση που βαλτώνει.
Άραγε σκέφτηκες γιατί συμβαίνει αυτό;
Μήπως επειδή δεν προσπάθησες αρκετά και δεν ήσουν παρών μέσα στη σχέση;
Μήπως ευφησυχάστηκες και θεώρησες δεδομένο τον άνθρωπο που είχες δίπλα σου;
Ο έρωτας θέλει φροντίδα. Θέλει αγκαλιά, κανάκεμα μα πάνω απ’ όλα αφιέρωμα χρόνου.
Ναι. Ξέχασες να του προσφέρεις καθημερινά το δώρο που του αξίζει. Τον ποιοτικό σου χρόνο.
Ό,τι παραμελείς, το χάνεις.
Ό,τι αφήνεις σε αφήνει και αυτό.
Γι’ αυτό ό,τι αγαπάμε πρέπει να το φροντίζουμε.
Και δε μιλώ μόνο για τον έρωτά μας. Το ίδιο ισχύει και για τους φίλους μας.
Δεν πρέπει να τους ξεχνάμε και μόνο όταν τους έχουμε ανάγκη να τους θυμόμαστε. Θέλουν και αυτοί το νοιάξιμό μας και πιο πολύ στα δύσκολά τους. Αν τους γυρίσουμε την πλάτη θεωρώντας τους δεδομένους, θα μας τη γυρίσουν και αυτοί.
Και μετά εμείς θα γκρινιάζουμε για κάτι που προκαλέσαμε.
Φροντίζουμε, λοιπόν, για να έχουμε. Τίποτα δεδομένο.
Ακούς;
