Γράφει η Βίκυ Πλευρίτη
Χάρη σε εκείνον!
Για την πίστη της στην αγάπη, στον έρωτα και στους ανθρώπους και ειδικά στο αντίθετο φύλο που είχε χάσει και χάρη σε εκείνον ξανανιώνει.
Για την υπενθύμιση και αναγνώριση του ρόλου της ως γυναίκα και τον επαναπροσδιορισμό του τι σημαίνει να είσαι ο άντρας.
Για την ασφάλεια και την προστασία που είχε ανάγκη και εκείνος την κάνει να νιώθει και ας τα παρείχε μόνη της στον εαυτό της όντας περήφανη και ανεξάρτητη, δεν ήταν όμως αρκετό.
Για κάθε νέα μέρα που ξημερώνει και μαζί της έρχεται μια ακόμα πράξη που της δείχνει τα αισθήματα του.
Για το ότι την κάνει να αισθάνεται μικρό κοριτσάκι και κάποιες φορές τον συνδέει στο μυαλό της με την πατρική αγάπη και φροντίδα που περίσσια (και δοξάζει το θεό γι’ αυτό) έχει πάρει, και στη σύγκριση σαν μπαίνει, όχι μονάχα ισοβαθμεί αλλά και την καλύπτει.
Για τον εαυτό της που πλέον αναγνωρίζει και μέσα από τα μάτια του μπορεί να τον θαυμάζει και εκείνη πια! Για την πίστη της στον εαυτό της.
Για όλα όσα τη κάνει να νιώθει μέσα από μικρά και μεγάλα καθημερινά δίνοντας της την αγκαλιά του και λίγο λίγο από εκείνον και από τον εαυτό του. Δίνοντας της το μέσα του.
Με κάθε λέξη, κάθε χάδι, κάθε άγγιγμα του που αφήνει η ίδια και επιτρέπει να χαραχτεί μέσα στο μυαλό της και στην καρδιά της. Που καταφέρνει να την γεμίσει, να την μάθει, να την κάνει καλύτερη. Να νιώθει μέσα στην αγκαλιά της, σα τον κρατά, σα να ‘ναι από θαύμα γινομένη.
Για όλα εκείνα τα όμορφα που της λέει και φωτίζει με περίσσιο φως και χρώμα το χαμόγελο της, μα πιο πολύ για όσα αφήνει ανείπωτα αλλά την κάνει να τα νιώθει σαν κάτι φυσικό, χωρίς υπερπροσπάθεια και χωρίς να χρειαστεί να το επιζητήσει. Τόσο πολύτιμο σαν να της το χρωστούσε η ζωή.
Για όλα αυτά λοιπόν, που την φέρνουν ολοένα και πιο κοντά του! Που χάρη σε εκείνον νιώθει. Πώς να μην νιώθει τυχερή που τη συντροφεύει στη ζωή της;
Τα αισθήματα ανήκουν στον αποστολέα τους και ο παραλήπτης τους το λιγότερο που μπορεί να κάνει είναι να τα εκφράζει, το υπόλοιπο δε, να τα επιστρέφει, χωρίς φόβο, χωρίς μέτρο ως το ελάχιστο «ευχαριστώ» γιατί τα νιώθει!
Χάρη σε εκείνον!
