Γράφει η Κική Γ.
Τι ζητάμε τελικά από τη ζωή και τους ανθρώπους; Ψάxνουμε τον ιδανικό σύντροφο.
Κάποιοι στέκονται τυχεροί. Μετά; Τα διαλύουμε όλα..
Συνήθως. Δεν αντέχουμε τόση ευτυχία, κάνουμε πίσω, φοβόμαστε.
Δεν θέλουμε να μας αγαπάνε πολύ, να μας προσέχουν πολύ.
Δεν ξέρουμε τι θέλουμε.
Προφανώς τα κόμπλεξ που μας διακατέχουν και ο κακός εγωισμός δεν υπερνικούνται.
Καταδικασμένοι μοιραία από επιλογή, να ζήσουμε την άχρωμη, άοσμη, άγευστη ζωή μας και να λουστούμε τις αποφάσεις μας.
