Γράφει η Νατάσσα Σπύρου
Μοίρα, πεπρωμένο, αποκάλεσέ το όπως θες, μάθε μόνο να το αγαπάς. Να το σέβεσαι και να ακούς ότι θέλει να σου πει. Να μπορείς να δεις τα σημάδια που σου φανερώνει, τους ανθρώπους που φέρνει στο διάβα της ζωής σου, τα μαθήματα που πρέπει να πάρεις.
Έτσι έμαθα και εγώ τι άνθρωπος είμαι, τι αξίζω και τι πρέπει να πετάξω από τη ζωή μου. Τη μοίρα την αποδέχεσαι και περπατάς μαζί της. Την εμπιστεύεσαι γιατί πάντα ξέρει τον δρόμο που πρέπει να ακολουθήσεις και σε οδηγεί.
Σου απλώνει το χέρι και σε τραβάει στα δικά της μονοπάτια, που πολλές φορές κρύβουν παγίδες και αγκάθια που θα σε πληγώσουν. Μη σε νοιάζει ψυχή μου, δικές σου οι πληγές, δικές σου και οι μάχες, και σίγουρα δικές σου και οι νίκες.
Για να νικήσεις πολλές φορές θα χρειαστεί να χάσεις, να πέσεις, να νιώσεις ανήμπορος, δικές σου και οι ήττες λοιπόν. Όλα δικά σου όπως και η ζωή. Και εκεί που νιώθεις πως έχασες τα πάντα έρχεται αυτή. Η μοίρα, και σου δείχνει το δρόμο. Σε σηκώνει και φροντίζει της πληγές σου.
Φέρνει ανθρώπους στο διάβα σου που δεν φανταζόσουν πως θα ξαναδείς. Ανθρώπους που με μια κουβέντα τους σου χαρίζουν ότι πιο πολύτιμο υπάρχει. Το χαμόγελο. Σου φέρνει νέες γνωριμίες που κάνουν αυτή την πονεμένη ψυχή να αναθαρρήσει. Ξέρεις ψυχή μου, για σένα μιλάω.
Μάθε λοιπόν να την αγαπάς τη μοίρα σου. Να την υπολογίζεις. Και αν αυτή δεν σου δείξει ποτέ το καλό της πρόσωπο να ξέρεις πως υπάρχει λόγος και μάλιστα σοβαρός. Ίσως δεν αξίζεις να δεις το καλό πρόσωπό της.
Δεν αξίζεις να κλείσουν οι πληγές σου. Δεν πήρες τα μαθήματα σου, δεν έχεις τα προσόντα να σταθείς δίπλα της και να την κοιτάξεις κατάματα. Η μοίρα εκτός από δίκαιη είναι και αμείλικτη. Κρατάει όρθιο και κοντά της μόνο όποιον τη σέβεται και το αξίζει πραγματικά.
Γι αυτό μη ψάχνεις τι λάθος κάνεις και τι αμαρτίες πληρώνεις. Εκείνη ξέρει και μάλλον σου έχει στείλει τον λογαριασμό. Όσο για σένα ψυχή μου, ήρθε η ώρα να κολυμπήσεις σε καθαρά νερά. Έλα μοίρα μου, πάμε. Ξέρω πως εσύ γνωρίζεις τον δρόμο.
Σε κοιτάζω στα ματιά και σου απλώνω τα χέρια. Είσαι η καλύτερη φίλη μου και αναγνωρίζω τα σημάδια σου. Πάμε μπροστά, σε εμπιστεύομαι και σου απέδειξα πως το αξίζω. Γυρίζω τις σελίδες της ζωής μου και σε κάθε μια βάζω υπογραφή, χωρίς φόβο, χωρίς ενοχές, χωρίς να κρύβομαι. Πάμε μοίρα μου, εσύ ξέρεις!
