Γράφει ο Libertatem ExAnimo
Πόσο όμορφα θα περνούσαμε, αν κάποιοι δεν ανακατεύονταν στην ζωή σου. Αλήθεια σου λέω, θα ήταν πολύ όμορφα!
Θα ήταν η ζωή δικιά σου! Όλα θα ήταν δικά σου! Και οι ευθύνες, ακόμα και αυτές, δικές σου.
Κάθε συναίσθημά σου, θα ήταν δημιουργία του εαυτού σου. Μεγάλο πράγμα να είσαι το συναίσθημά σου.
Να το γενάς μόνο εσύ, για εσένα και να αφήνεις για τους άλλους, μόνο τις αισθήσεις σου.
Να δημιουργείς χαρακτήρα και να αποφασίζεις για εσένα.
Ώπα, ώπα! Υπάρχουν και οι εξαιρέσεις.
Κι εκεί που λέω “παίρνω αποφάσεις πλέον για μένα”, έρχεσαι εσύ, ξυπνάς τις αισθήσεις μου, ερεθίζεις τον εγκεφαλό μου, κάνεις τις αισθήσεις μου να θέλουν να ενωθούν με το συναίσθημά μου!
Τι μπλέξιμο Θεέ μου;
Αρχίζω να κάνω όνειρα και το μυαλό μου δημιουργεί την εικόνα του Σεφέρη να λέει.. “οι ευθύνες αρχίζουν από τα όνειρα”
Υποχώρηση για το μαζί, με ισχυρή δύναμη τις επιθυμίες..
Έκρηξη!!
