σχέσεις Archives - Page 114 of 125 - LoveLetters

Ο μεγαλύτερος συμβιβασμός, είναι ο συμβιβασμός της καρδιάς.

Γράφει η Λίνα Παυλοπούλου Ο μεγαλύτερος συμβιβασμός, είναι ο συμβιβασμός της καρδιάς. Όταν εκείνη έχει πάψει να μιλά και σιωπά. Ένας λυγμός βαθύς, καλά κρυμμένος που φοβάται να λυθεί, μήπως…

Τί απλός που θα ήταν ο κόσμος, αν με αγαπούσες λιγάκι..

Γράφει η Ελένη Σάββα Καμιά φορά σκέφτομαι, πως θα ήταν αν με κρατούσες αγκαλιά. Εγώ θα σου χάιδευα το χέρι κι εσύ θα με κοιτούσες τρυφερά. Το κεφάλι μου θα…

BYE BYE

Το θέμα είναι να ξέρεις πότε αξίζει να πολεμήσεις για κάτι..

Γράφει η Κική Γιοβανοπούλου Τι νόημα έχει ο έρωτας, αν δεν είναι αμφίδρομος; Κουράστηκα μ’ αυτές τις μπούρδες, ότι σημασία έχει εσύ να νιώθεις! Τι σημασία έχει εσύ να πονάς,…

BYE BYE

Ακόμα και μια ματιά πίσω, τώρα είναι εμπόδιο..

Γράφει η Ιωάννα Ντρε Κοίτα που φτάσαμε. Να με βλέπεις να φεύγω και να μη με σταματάς. Τόσο ήταν τελικά. Η αγάπη μας μέτρησε κάποιους μήνες. Παίξαμε και χάσαμε. Το…

Κάνε μωρέ το πρώτο βήμα, να το ζήσετε επιτέλους!

Γράφει η Ντέμη Κάργατζη Περασμένες δώδεκα βρέθηκα μ’ ένα ποτήρι τζιν τόνικ στο χέρι, να χαβαλεδιάζω με φίλους, σ’ ένα ήσυχο μπαρ. Βράδυ Παρασκευής, έχοντας συσσωρεύσει την κούραση όλης της…

BYE BYE

Στα σκουπίδια θα βρεις την αγάπη μου για σένα!

Γράφει η Πράξια Αρέστη “Τελευταίο μήνυμα”. Πόσες φορές είπα αυτές τις δύο λέξεις και δεν της τήρησα; Πόσες φορές με θόλωνε, μια ο θυμός και μια το πάθος μου και κατέληγαν η…

Η μεγαλύτερη επανάσταση είναι η τρυφερότητα!

Γράφει η Λίνα Παυλοπούλου «Να κοιμηθούμε αγκαλιά, να μπερδευτούν τα όνειρά μας». Διάβασα κάπου ότι η μεγαλύτερη επανάσταση είναι η τρυφερότητα και θυμήθηκα το τραγούδι του Βασίλη Παπακωνσταντίνου… «Να κοιμηθούμε…

Στα δύσκολα και στα ανάποδα, θα χτίσεις το χαρακτήρα σου!

Γράφει η Λιάνα Τελικά η ιστορία διδάσκει, πως ζώντας μόνιμα σε μια εξασφαλισμένη ευτυχία, μένοντας μακριά από προβλήματα, προστατεύοντας τον εαυτούλη σου απ’ τα δύσκολα, διαμορφώνεις μια προσωπικότητα άχρωμη και…

BYE BYE

Λυγίζω πού και πού χωρίς εσένα..

Γράφει η Κική Γιοβανοπούλου Συνήθισα πια να ζω χωρίς εσένα. Συνήθισα την καθημερινότητα, χωρίς την παρουσία σου. Συνήθισα το άδειο, διπλό κρεβάτι και τον πρωινό μου καφέ που πίνω αμίλητη…

Κι αν σήμερα δεν σε θυμάμαι, είναι γιατί κάποτε προσπάθησα πολύ…

Γράφει η Ηρώ Αναστασίου. Κι αν σήμερα δεν σε θυμάμαι, είναι γιατί κάποτε ήσουν η μόνη μου σκέψη. Κι αν σήμερα δεν σε νοιάζομαι, είναι γιατί κάποτε σε νοιάστηκα πολύ.…

Input your search keywords and press Enter.