επιλογές

Σήμερα γράφω για σένα.. για σένα που δεν έμαθες να αγαπιέσαι. Για σένα που δε στάθηκες τόσο τυχερός όσο άλλοι άνθρωποι, για πολύ καιρό.. Για σένα που άργησες να γνωρίσεις…

Γράφει η Σοφία Δέδε Πάντα αναρωτιόμουν γιατί η ζωή μου βάζει εμπόδια; Γιατί πρέπει να πέσω για να σηκωθώ; Γιατί πρέπει να πάθω για να μάθω; Γιατί;  Χρόνια τώρα με βασάνιζε αυτό…

  Είμαι καλά να λες… Για όσες φορές μπήκες σε ξένα παπούτσια που σε στένευαν.. Για όλες τις νύχτες που αποκοιμήθηκες κλαίγοντας.. Για τις αγκαλιές που έδωσες κι έμεινες με…

Ανεβάζω ψηλά τους ανθρώπους. Και γρήγορα πέφτουν. Τους ανεβάζω σε βάθρα αστραφτερά, τους θεοποιώ και τους θαυμάζω. Επευφημώ τα χαρίσματα τους και την ικανότητα τους να μου προσφέρουν όσα χρειάζομαι.…

Γράφει η Αριάδνη Αρβανίτη Η εκδίκηση λένε πως είναι ένα πιάτο που τρώγεται κρύο. Πόσο κρύο δηλαδή; Συνήθως, όταν έχει σταματήσει να σε νοιάζει το αν θα εκδικηθείς το άλλον,…

Γράφει η Κρυσταλλένια Γαβριηλίδου -Εεε εσύ! Χρωστάς στιγμές. -Ποιες; -Αυτές που ξέχασες στο χθες. -Όχι λάθος κάνεις. Μπερδεύεσαι. Εσύ οφείλεις στιγμές. -Μα που; -Σε σένα. Στιγμές που δεν είχες χρόνο…

Γράφει η Δήμητρα Αποστολοπούλου. Βιάζεσαι γιατί νιώθεις τον χρόνο να τρέχει και έχεις τόσα πολλά ακόμα να κάνεις. Πιέζεσαι να κάνεις πράγματα γιατί θέλεις να αφήσεις πίσω σου μια ιστορία.…

Γράφει The Y Factor. Κάθομαι απέναντί σου και όσο και να προσπαθώ δε μπορώ να βρω το λόγο που βρίσκομαι εδώ. Ίσως για να κλείσω το θέμα. Ίσως για να…

Γράφει η Άντζελα Καμπέρου. Ανοίγω το πρωί τις κουρτίνες και ο ήλιος με τυφλώνει, απλώνει τις θερμές του αχτίδες σε όλο το δωμάτιο. Δυσανασχετώ, πρωί πρωί τόση ζέστη, τόσο φως.…