Δίπλα μου αφήνω να περπατούν εκείνοι οι λίγοι, οι άξιοι, που ξαναγεννήθηκαν από τις στάχτες τους.
Γράφει η Σωτηρίου Χρυστάλλα Σε ευχαριστεί λοιπόν, να με βλέπεις ηττημένη. Χαίρεσαι όταν πέφτω κάτω, όταν δε μου ‘χει μείνει άλλη δύναμη να παλέψω με το θεριό που έχεις αναθρέψει…
Share
