Γιατί εσύ, μπορείς και ερωτεύεσαι ακόμα!
Γράφει η Ματίνα Νικάκη Τοοοσοος ντόρος για το Βαλεντίνο τον καημένο και τόσοι οι του μίσους φανατικοί γι αυτό τον Άγιο, ημαρτον βρε παιδιά. Θα σας πέσει κανένας έρωτας κατακεφαλα…
Share
Posts by tag
Ματίνα Νικάκη
81 posts
Δεν είναι κατάφαση το “σ’ αγαπάω”.
Γράφει η Ματίνα Νικάκη Το “σ’ αγαπάω”!Πολυσυζητημένη και ζητούμενη φράση. Ποιος δεν θέλει να την ακούσει.Ποιος δεν θέλει να τη νιώσει.Και ποιος δεν θέλει να αγαπηθεί πραγματικά;Είναι όμως μία φράση;…
Share
Ανήμερο θεριό ο πληγωμένος άντρας
Γράφει η Ματίνα Νικάκη Όταν σε γνώρισα, το πρώτο πράγμα που διέκρινα σ’ εσένα ήταν αυτό που κανονικά θα έπρεπε να με κάνει να το βάλω στα πόδια. Ήταν αυτό…
Share
Η δυνατή γυναίκα, δε γεννήθηκε δυνατή, ΈΓΙΝΕ!
Γράφει η Ματίνα Νικάκη Καλέ μου άντρα κάτσε να σου μιλήσω. Θέλω να σου πω, γιατί όσο καιρό και να με γνωρίζεις, μία αληθινή γυναίκα είναι δύσκολο να τη διαβάσεις.…
Share
Να αγαπώ λίγους πολύ, όχι πολλούς ανώφελα.
Γράφει η Ματίνα Νικάκη Καταρχάς μ’ αγαπούσα. Έδωσα τον καλύτερό μου εαυτό. Σε όλους σας. Όχι γιατί όλοι το αξίζατε, αλλά γιατί αυτή είμαι εγώ. Με όσους υπήρξα σκληρή, κάποιο…
Share
Ο σιωπηλός είναι ο ισχυρός.
Γράφει η Ματίνα Νικάκη Έχεις ακούσει για τους λευκούς ήχους;Κάτι μονότονοι ήχοι λένε, σε σταθερή ένταση, που ηρεμούν τα μωρά και κοιμούνται πιο εύκολα.Για να το λένε, έτσι θα ’ναι.…
Share
Όσο πιο δυνατή τη βλέπεις…
Γράφει η Ματίνα Νικάκη Όσο πιο δυνατή τη βλέπεις, τόσο πιο πολύ χρειάζεται να είναι το κοριτσάκι σου Τώρα πια δεν παραπονιέμαι για τις δυσκολίες που αντιμετώπισα. Καταλαβαίνω ότι έπαιξαν…
Share
Η πιο άβολη στιγμή στη ζωή σου είναι πάντα η πιο αληθινή.
Γράφει η Ματίνα Νικάκη Η πιο άβολη συνθήκη στη ζωή σου είναι όταν ρισκάρεις. Όταν πρέπει να βγεις από το καταφύγιο σου και να καταφέρεις πράγματα που θα σε πάνε…
Share
Το δίκιο μου κάνει θόρυβο – και δεν ζητάει άδεια πια
Γράφει η Ματίνα Νικάκη – MaGio Δεν ήμουν δύσκολη σαν παιδί, αν με ρωτήσεις, θα ήθελα πολύ να είχα μία κόρη σαν εμένα. Καλόβολη και υπάκουη. Ήσυχη τόσο που θα…
Share
Κι έτσι περνούν οι μέρες…
Γράφει η Ματίνα Νικάκη Περπατάω μες την πόλη μου. Άνθρωποι σε καφέ, μιλούν, λογομαχούν, χαμογελούν. Άλλοι περπατούν βιαστικοί, άλλοι χαζεύουν αμέριμνοι. Παιδιά παίζουν, μία σειρήνα ασθενοφόρου στο βάθος. Εγώ τους…
Share
