ηρώ αναστασίου

Γράφει η Ηρώ Αναστασίου. Κι εκεί που κατέληξα, είναι ότι τον έρωτα μέσα μου έχασα. Τον θεό μέσα μου γύρευα. Τον εαυτό μου διεκδικούσα πάντα. Αυτόν που έχανα κάθε φορά…

Γράφει η Ηρώ Αναστασίου. Πώς να πετάξω χωρίς τα φτερά μου; Σου τα χάρισα για πολλά χρόνια για να μπορείς να πετάς χωρίς να κουράζεσαι. Κι όμως δεν τα ξαναβρήκα…

Γράφει η Ηρώ Αναστασίου. Έλεγα πάντα ότι είσαι ο καλύτερος άνθρωπος που γνώρισα και ισχύει. Αλλά κομμάτιαζα τον δικό μου εαυτό θεωρώντας σε ανώτερο. Έτσι είχα μάθει, μέχρι που ανακάλυψα…

Γράφει η Ηρώ Αναστασίου. Διαβάζω πολλές φορές κάποιες σκέψεις ανθρώπων που πονάνε και αναρωτιέμαι τελικά τι σου κάνει ο πόνος. “Έδωσα πολλά σε ανθρώπους που άξιζαν λίγα”, είναι μια σκέψη,…

Γράφει η Ηρώ Αναστασίου. Και κάποια στιγμή κατάλαβα ποια είμαι. Αυτή που δεν θα άλλαζε, ούτε θα αλλάξει το χαμόγελο της για κανέναν που δεν την αγγίζει, για κανέναν που…

Γράφει η Ηρώ Αναστασίου. Εκείνος του “όλα ή τίποτα” δεν μπορεί να συμβιβαστεί. Γι’αυτό και δεν συμβιβάζομαι, γιατί εμένα μου βρέχει το στόμα ένα άφταστο πάθος κι όχι κάτι ανέπαφα…

Γράφει η Ηρώ Αναστασίου. Έφυγες, αλλά δεν μπόρεσα ποτέ να σ’εγκαταλείψω. Υπήρχες μέσα μου σαν όραμα, σαν φωνή που δεν μπορούσα να ακουμπήσω κι όμως μου ήταν τόσο οικείο λες…

Γράφει η Ηρώ Αναστασίου. Σου φύλαξα ένα όνειρο για το 2019, αυτό το για πάντα θα σ’αγαπώ, για πάντα θα ελπίζω να είσαι εδώ, για πάντα θα εύχομαι να είσαι…

Γράφει η Ηρώ Αναστασίου. Πες μου ένα παραμύθι, σαν αυτά που διαβάζαμε τα Χριστούγεννα κάτω απ’το δέντρο. Αυτό που μύριζε κανέλα απ’τα μελομακάρονα μες στο σπίτι, πασπαλισμένο με μπόλικη άχνη…

Γράφει η Ηρώ Αναστασίου. Εσύ έλεγες πως μ’αγαπάς, κι εγώ έκανα πως σε πίστευα. Πίστεψα σε μας κι ας γνώριζα ότι στην πρώτη δυσκολία θα λακίσεις. Ήταν τόση η ανάγκη…