Posts by tag
ζωή τριανταφυλλοπούλου
83 posts
Θέλω να θυμηθώ πώς είναι να ερωτεύεσαι.
Γράφει η Ζωή Τριανταφυλλοπούλου Θέλω να είμαι πάντα η καληνύχτα σου. Αυτή που λες όταν κλείνεις τα μάτια λίγο πριν παραδώσεις τη μέρα που προηγήθηκε και το κορμί σου που…
Share
Εκείνοι που θυσίασαν τον εαυτό τους, στο βωμό των “πρέπει” τους..
Γράφει η Ζωή Τριανταφυλλοπούλου Ξέρεις… Υπάρχουν άνθρωποι γύρω σου που από το πολύ κυνήγι και τα πολλά ζόρια κατέβασαν ρολά και περιόρισαν τις λειτουργίες τους στις απολύτως απαραίτητες. Υπάρχουν άνθρωποι…
Share
Ο κόσμος δεν αποζητά αυθεντικότητα, μονάχα βολεύεται στο κοινωνικά επιθυμητό.
Γράφει η Ζωή Τριανταφυλλοπούλου Σιωπάς για να ακούγεσαι, κάπου διάβασα. Μάλλον όχι. Τώρα εδώ σιωπάς για να ακούσεις την αναπνοή σου, για να καταλάβεις αν ζεις. Όταν το κοντέρ σου φτάσει…
Share
Αντέχω πολλά ακόμα, το ξέρω γιατί έχω γίνει δυνατή!
Γράφει η Ζωή Τριανταφυλλοπούλου Ένα τηλεφώνημα. Από το πουθενά και χωρίς λόγο φαινομενικά. Αντίδραση στους δαίδαλους μιας άρρωστης ψυχής που, επειδή η πραγματικότητα σου δεν την περιλαμβάνει, το θεωρεί σαν…
Share
Δώσε στον εαυτό σου την αγάπη και το σεβασμό που χρειάζεται και αξίζει!
Γράφει η Ζωή Τριανταφυλλοπούλου Ορίστε κοίτα που φτάσαμε. Πρέπει να βρω τρόπο και χώρο μέσα μου να σε αιτιολογήσω. Εσένα που μου παραμυθιάζεσαι, που θεωρείς ότι ο κόσμος έχει τις αγαθές…
Share
Μόνο όταν νιώσεις αληθινά παίρνεις το ρίσκο να ξεβολευτείς
Γράφει η Ζωή Τριανταφυλοπούλου Ξέρεις πως είναι. Γνωρίζεις γιατί γίνεται. Πάλεψες με διάφορα θεριά, φυσικά αλλά και του μυαλού σου γινόμενα. Σε καιρούς ανάποδους και χρόνους κόντρα, που ήθελαν να…
Share
Αν δεν μπορείς να με καταλάβεις, τουλάχιστον μείνε μακριά μου
Γράφει η Ζωή Τριανταφυλλοπούλου Απογοητεύομαι. Απογοητεύομαι, γιατί κάποιοι ξεκινούν να σε προσεγγίσουν με τη χαρά και την προσμονή μικρού παιδιού, που γνωρίζει ένα νέο φίλο, που προσθέτει ένα ακόμη χρωματιστό…
Share
Κάποια στιγμή πρέπει να ζήσουμε κι όχι απλά να επιβιώνουμε
Γράφει η Ζωή Τριανταφυλλοπούλου Άλλο ένα απόγευμα σαν τ’ άλλα. Σαν αυτά μιας καθημερινότητας, που μοιάζει καρμπόν σε τρεχάλα, σε πρέπει, σε χρόνους που ποτέ δεν αρκούν και φτάνοντας το απόγευμα…
Share
