ηρώ αναστασίου

Γράφει η Ηρώ Αναστασίου. Υπάρχουν άνθρωποι που σκέφτονται με την καρδιά κι όχι με το μυαλό τους. Υπάρχουν άνθρωποι που κοιτάνε με την ψυχή τους κι όχι με τα μάτια…

Γράφει η Ηρώ Αναστασίου. Σταμάτησα να σου γράφω τώρα πια. Η σκέψη μου δεν σου ανήκει, είναι δική μου, παιδί που γέννησα και μάτωσε στα χέρια μου. Την φλογίζω με…

Γράφει η Ηρώ Αναστασίου. Σένα χαρτί επάνω έγραψα τ’όνομά σου. Εκεί θα μείνει, για να μου θυμίζει πως κάποτε υπήρξες στην ζωή μου. Πως κάποτε υπήρξες η ίδια η ζωή…

Γράφει η Ηρώ Αναστασίου. Έναν χρόνο χωρίς εσένα. Έναν χρόνο χωρίς ψέματα, χωρίς να υποκρίνομαι κάτι που δεν θέλω, κάτι που θα με τρώει. Ναι είμαι μόνη μου, αλλά είμαι…

Γράφει η Ηρώ Αναστασίου. Κάποτε κοίταζα τον ουρανό κι έβρεχα με άστρα το στόμα μου, πείθοντας την ψυχή μου ότι ο κόσμος μου ανήκει. Τώρα θωπεύουν οι αμνησίες στα μάτια,…

Γράφει η Ηρώ Αναστασίου. Δεν μοιάζω με κανέναν, γι’αυτό μου μπάλωσαν την σιωπή με λέξη. Κατοίκησα σ’ένα ηλιοβασίλεμα, σε μιαν άλλη εποχή, την ώρα που βγάζανε φτερούγες οι αγγέλοι. Σε…

Γράφει η Ηρώ Αναστασίου. Μόνη της ρούφαγε τον καημό της, μόνη της χάιδευε τον πόνο της. Πώς να κηδέψει την απώλεια, πώς να γυμνώσει την σιωπή; Δεν μπόρεσε να λιγοστέψει…

Γράφει η Ηρώ Αναστασίου. Τι σας κάνει να πιστεύετε ότι οι εχθροί έρχονται απ’έξω; Από μέσα έρχονται μάνα μου, από μέσα. Κάθε φορά που αποτυγχάνεις, κάθε φορά που δεν κερδίζεις…

Γράφει η Ηρώ Αναστασίου. Το δίκιο μου έψαχνα ρε μάνα, το δίκιο μου. Εκείνο που στερήθηκα στα χρόνια της σιωπής. Μην μιλάς, μού’λεγες, μην μιλάς. Μην μιλάς στους μικρούς, μην…

Γράφει η Ηρώ Αναστασίου. Ήταν τόσο δυνατό το συναίσθημα στην ζωή μου, που πάντα με κρατούσε στάσιμη, λιμνάζουσα σε καίριες καταστάσεις. Σε ανύπαρκτα τερτίπια του γαμημένου μου μυαλού. Μα όσο…