LIFE

Γράφει η Άντζελα Καμπέρου Μην αφήσεις την νύχτα να κυλήσει, μην αφήσεις τους δείκτες του ρολογιού να προχωρήσουν. Βρες έναν τρόπο να την παγώσεις, βρες έναν τρόπο να μείνουμε εδώ,…

Γράφει η Ελένη Τσακίρη Άτιμο πράγμα η απόσταση.  Θα με ρωτήσεις τώρα, ξέρω, για ποια απόσταση μιλάς; Την χιλιομετρική ή την ψυχική; Στην πρώτη απευθύνομαι, αυτή τουλάχιστον με ξεπερνά. Αν…

Γράφει η Περσεφόνη Χρυσαφίδου. Πολύ συχνά λέμε πως η γονεϊκότητα είναι δύσκολη στις μέρες μας. Μοιάζει με διαγωνισμό, που ο κάθε γονιός δεν ανταγωνίζεται τον εαυτό του, αλλά τους άλλους,…

Γράφει η Βασιλική Κοτλίτσα Είχαν περάσει δυο χρόνια, αν θυμάμαι καλά. Διάλεξες να χαθείς μέσα σε δρόμους που καίνε, σε ανθρώπους που δεν έμαθαν να αγαπούν και που πληγώνουν σκορπώντας…

Γράφει η Ιωάννα Παπαδοπούλου Τα πολλά λόγια είναι φτώχεια λένε και ίσως κάτι ξέρανε περισσότερο οι παλιοί από εμάς τους νέους, που τα κάνουμε θάλασσα. Τι συμβαίνει όμως στην περίπτωση…

Γράφει η Βίλλυ Ζ. Τέτοιες ώρες που όλοι λένε ότι τα λόγια περισσεύουν κι όταν τα συναισθήματα πνίγουν κάθε λέξη που αρνείται να γεμίσει με ήχο και να βγει από…

Γράφει η Ειρήνη Σταυρακάκη Η πυξίδα μου χάλασε. Κόλλησε στο νότο ο δείκτης και το τζαμάκι της έχει θαμπώσει απ’ την υγρασία. Πέρασαν χρόνια από τότε που την πρωτοέπιασα στα…

Γράφει η Λία Ευαγγελίδου Όταν θα φτάσεις σε σημείο να θεωρήσεις έναν άνθρωπο, ή μια κατάσταση ως δεδομένο, μάλλον ήρθε η ώρα να μείνεις με τα πιο δεδομένα τρία σου. Κι…

Γράφει η Έφη Παναγοπούλου “Για ένα μικρό παιδί ευτυχία είναι να βουτήξει τα χέρια του στα λασπόνερα και τα ανυψώσει χαρούμενο λασπωμένα.” Μπέρντραντ Ράσσελ,  «Η κατάκτηση της ευτυχίας». Κάπως έτσι…